Συντάκτης: Καλή Δοξιάδη

  • Λένε πως η μίμηση είναι η ο καλύτερος έπαινος. Όχι ότι ο αγαπητός φίλος συμποστανίστας Δημήτρης έχει ανάγκη επαίνου από μένα… καλύτερα να το πούμε «έκφραση θαυμασμού». Όταν, τελευταία, διάβασα τη συ…

    Η μπαρμπουνόσουπα του Δημήτρη Π.
  • Το ψάρι μπουρδέτο είναι απ’ τα πιο τυπικά και αγαπητά φαγητά της Κέρκυρας. Είναι εύκολο και γευστικό και βολικό στο ότι μπορεί να γίνει όλες τις εποχές με διάφορα από τα διαθέσιμα ψάρια, από σαρδέλες …

    Το μπουρδέτo του Μπέλλου
  • Όπως πολλές οικογένειες, έτσι μπορούν και οι κήποι να έχουν το χαϊδεμένο τους μέλος, εκείνο που συγκεντρώνει φροντίδα και περιποίηση αν όχι απαραίτητα και αγάπη. Στον δικό μου κήπο το χαϊδεμένο παρτέρ…

    Το χαϊδεμένο παρτέρι
  • Στο σπίτι μας το λέγαμε «μελαχρινό» και αλλού το έλεγαν «νηστήσιμο» το κέικ αυτό με λάδι, ξανθές σταφίδες, καρύδια και μπαχαρικά, που τρώγαμε συχνά. Την φανουρόπιτα την είχαμε ακουστά αλλά δεν είχαμε …

    Θυμάστε το “μελαχρινό”;
  • Ο σπόρος μιας περιπέτειας μπορεί να είναι κάτι ασήμαντο… μια περαστική σκέψη ή ένα ερώτημα που επανέρχεται κάθε τόσο και ερεθίζει ελαφρώς πριν εξαφανιστεί. Έτσι ξεκίνησε η περιπέτεια ετούτη. Δεν μ’ …

    Περιπέτεια μέσω Πόλης: φακές με μελιτζάνα και ρόδι
  • Την Κυριακή 10 Νοεμβρίου, στις 6 το απόγευμα, θα γίνει στο Μουσείο Γουλανδρή της Κηφισιάς μια διάλεξη που δεν πρέπει να χάσετε. Σας εγγυώμαι ότι το θέμα της ομιλίας θα είναι μια εμπειρία που θα αλλάξε…

    Ο φιλόσοφος της μεσογειακής γης έρχεται στην Αθήνα
  • Κάθε φθινόπωρο τρώγαμε το παραδοσιακό φαγητό της οικογενειακής πατρίδας , της Ανατολικής Ρωμυλίας, τώρα μέρος της Βουλγαρίας. Ήταν το χοιρινό με κυδώνια, που μαγειρευόταν υπό την επιτήρηση της θείας Π…

    Παράδοση στη λιακάδα: μοσχαράκι με κυδώνια
  • Η μάνα μου είχε ένα αξίωμα σχετικά με τον κιμά: θεωρούσε πως αν δεν μπορεί να φαγωθεί σκέτος με την κουτάλα ή αλειμμένος πάνω σε ψωμί, δεν αξίζει να λέγεται κιμάς.

    Ο κιμάς της Κατερίνας
  • Αυτή την εποχή στον κήπο δεν μετράνε τόσο τα λουλούδια όσο η ατμόσφαιρα – και χρησιμοποιώ τη λέξη και μεταφορικά αλλά και στην κυριολεξία. Αυτό ισχύει παντού, βέβαια, αλλά εδώ στην Κέρκυρα αποκτά ιδια…

    Πριν τον Νοέμβριο: η μοναδική ατμόσφαιρα του κήπου
  • Τα κουκιά είναι ένα κυριολεκτικά ξεχασμένο όσπριο. Ομολογουμένως αρκετά δύσπεπτο, λόγω της σκληρής φλούδας του, πλην όμως εξαιρετικά υγιεινό αλλά και νόστιμο. Η κασιώτικη συνταγή που ακολουθεί έχει ιδ…

    Κουκιά ξερά στο φούρνο, όπως στην Κάσο
  • Είναι η εποχή τους τώρα. Θέλαμε δεν θέλαμε τα κληρονομήσαμε απ’ τους Αμερικάνους μαζί με την άγνωστη, μέχρι τελευταία, σε μας γιορτή του Halloween, την τελευταία μέρα του Οκτωβρίου. Στα χαρτοπωλεία τη…

    Μάγισσες, φαντάσματα και κολοκύθες
  • Ο λαχανόκηπος σιγά – σιγά μετατρέπεται σε χειμωνιάτικο. Ωριμάζουν οι τελευταίες ντομάτες και γλυκές πιπεριές, αλλά οι μελιτζάνες, τα κολοκύθια και τα φασολάκια τελείωσαν. Βγάλαμε μερικά πράσα και κόψα…

    Τα λαδερά του χειμώνα
  • Τώρα είναι η εποχή του περίπατου στην εξοχή. Έπαψε η ζέστη και δεν άρχισε το κρύο, ο ήλιος είναι γλυκός και ο αέρας φρέσκος κι ελαφρύς… Εδώ γύρω η άγρια φύση προσφέρει έναν σωρό δώρα για όλες τις αι…

    Τα δώρα του λόγγου για όλες τις αισθήσεις
  • Υπάρχουν μερικά λαχανικά (ή ζαρζαβατικά στην περίπτωση αυτή) που αποκλείουν την κατάψυξη – πρώτο και καλύτερο οι μελιτζάνες. Κι όμως, έχω βρει έναν τρόπο να το κάνω και τον εφαρμόζω αυτές τις μέρες με…

    Μελιτζάνες και τον χειμώνα;
  • Στη δυτική Ευρώπη το λουλούδι που θεωρείται χαρακτηριστικό αυτής της εποχής είναι το άστρο (Aster amelius) και μάλιστα το κοινό του όνομα είναι Michaelmas daisy, γιατί θεωρείται ότι ανθίζει την τελευτ…

    Ο κήπος τον Οκτώβριο: έχει απ’ όλα!
  • Μας μπήκε με ψύχρα ο μήνας και χωρίς να έχει πέσει αρκετή βροχή τον Σεπτέμβριο. Το δεύτερο επηρεάζει τη σπορά, τα φυτέματα και τα μεταφυτέματα που σκοπεύαμε, αλλά αυξάνει τη χαρά που μας δίνει ο κήπος…

    Τα θαύματα ξεπηδάνε στον κήπο, τον Οκτώβριο
  • «Συχνά, όταν μιλάνε για μαγειρική, εννοούν μαγειρική για “κόσμο”, για ξένους. Σ’ όλους μας αρέσει να μοιραζόμαστε φαΐ και κρασί με φίλους αλλά γιατί χρειάζεται η μαγειρική να είναι συνδεδεμένη με κοιν…

    Δεν θα μου λείψει η Μαρτσέλα Χαζάν
  • Σας έχω ξαναπεί ότι αγαπώ υπερβολικά τους βολβούς. Με γοητεύει η ιδέα του θησαυρού αποθηκευμένου σ’ ένα ασήμαντο κρεμμύδι ή πατατοειδές που, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, κάνει θεατρικότατη εμφάνιση …

    «Σκίλλα» όχι «σκύλα»
  • Σας έχει τύχει μια συνταγή που δεν σας πετυχαίνει ποτέ; Έτσι ήμουν εγώ με τους κολοκυθοκεφτέδες. Κάθε φορά που πήγαινα να τους φτιάξω κάτι έφταιγε, συνήθως μου διαλύονταν μέσα στο τηγάνι και τους περι…

    Η κατάκτηση του κολοκυθοκεφτέ
  • Τον Ιούνιο σας είχα μιλήσει για τα λευκά ευωδιαστά λουλούδια στο φεγγαρόφωτο . Από τότε το σκηνικό έχει αλλάξει. Οι μανόλιες και οι γαρδένιες έχουν τελειώσει από καιρό καθώς και τα λίλιουμ. Η Choyisia…

    Βασίλισσα για μια νύχτα
  • Συνεχίζω να πειραματίζομαι τώρα που τα τζίτζιφα ωρίμασαν και στεγνώνουν και γλυκαίνουν πάνω στα δέντρα. Πρέπει να ομολογήσω ότι όσα περισσότερα διαβάζω, τόσο εντυπωσιάζομαι για τις ωφέλιμες και θεραπε…

    Στις τζιτζιφιές, ξανά
  • Αυτές τις μέρες φυσούσε αεράκι από τα δυτικά στο σπίτι μας και οι μυρωδιές που έβγαιναν από την κουζίνα παρέπεμπαν στην απέναντι όχθη της Αδριατικής. Φιλοξενούσαμε την Ιταλίδα φίλη Ίντα, που ήρθε εδώ …

    Πιτάκια ναπολιτάνικα για κολατσιό
  • Στην Κέρκυρα ξέρουμε ότι τέλειωσε το καλοκαίρι όταν εμφανιστούν οι γυμνές κυρίες. Εκεί που ήταν στεγνό χώμα, χαραγμένο από την ξηρασία, με τις πρώτες υγρές δροσιές του Σεπτεμβρίου πετάγεται από τη μια…

    Οι γυμνές κυρίες ξεπρόβαλαν
  • Όταν ήμουν παιδί, σε πολλές συνοικίες της Αθήνας, οι τζιτζιφιές (Ziziphus jujube) κυριαρχούσαν στους δρόμους. Τώρα έχουν εξαφανιστεί, μαζί με τις πιπεριές και τις νεραντζιές του Κακλαμάνη. Πάντως εγώ …

    Στις Τζιτζιφιές, σε πελάγη ευτυχίας
  • Υπάρχουν μερικά γλυκά που αποκτούν μυθική υπόσταση για οικογένεια και φίλους. Η προετοιμασία και το σερβίρισμά τους προάγει την συγκέντρωση σε ειδική περίσταση, κάνει το γεύμα εορταστικό, ακόμα και ότ…

    H πίτα του τρύγου
  • Οι «ειδικές δίαιτες» πάντα μας τρομάζουν. Τις συνδέουμε με άνοστα συστατικά και άνοστα φαγητά, λες και κατά βάθος εξισώνουμε το νόστιμο με το βλαβερό. Δεν είναι βέβαια έτσι. Με λίγη γνώση, φαντασία κα…

    Τηγανίτες από κήπο: με κολοκύθια και μυρωδικά
  • Για μένα ένα σημάδι ότι το καλοκαίρι θα τελειώσει είναι ο θάνατος μιας ντοματιάς. Δεν είναι αναμενόμενος θάνατος που σε προετοιμάζει ψυχολογικά, καθώς βλέπεις το φυτό να αποδυναμώνεται, να δυστυχεί, ν…

    Ξαφνικός θάνατος στο μποστάνι
  • Στην κουζίνα της Πάρου περίοπτη θέση έχουν, όπως είναι φυσικό, τα θαλασσινά, οι σούπες και οι πίτες. Θεωρείται μια από τις πιο υγιεινές και ισορροπημένες ευρωπαϊκές κουζίνες, καθώς τα περισσότερα φαγη…

    Μπακαλιαροκεφτέδες από την Πάρο
  • Ακόμα κι όσοι δεν έχουμε κήπο έχουμε τουλάχιστον έναν βασιλικό στο περβάζι, έτσι για να θυμηθούμε ότι είμαστε στην Ελλάδα και είναι καλοκαίρι. Είναι ο σφαιρικός, ο μικρόφυλλος, ο σγουρός, που ξέρουμε …

    Βασιλικά μυστικά
  • Λόγω εποχής έχω ντομάτες στον νου. Μάλιστα φέτος οι δικιές μας είναι ιδιαίτερα γλυκές και νόστιμες και με εμπνέουν ακόμα περισσότερο. Διαβάζοντας προ ημερών το άρθρο της Αγλαΐας θυμήθηκα μια συνταγή π…

    Ντομάτα ψητή από φημισμένο σόι
  • Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ο ελληνικός κήπος είναι στις δόξες του στα μέσα του καλοκαιριού. Αντίθετα, είναι μάλλον θλιβερός, κουρασμένος και σκονισμένος. Ακόμα και αν έχουμε την άνεση να του …

    Ο κήπος στην κάψα του καλοκαιριού
  • Aκούγοντας το τραγούδι Summer Wine, που μας θύμισε η Χριστίνα και που σέρνει πολλές αναμνήσεις, μου ήρθε με ευνόητο συνειρμό η σκέψη να γράψω για ένα διαφορετικό καλοκαιριάτικο κρασί. Στις παρέες τις …

    Κόκκινο κρασί για το καλοκαίρι
  • Στην ψαροταβέρνα «Κληματαριά», στις Μπενίτσες, δύσκολα βρίσκεις τραπέζι τέτοια εποχή. Εκτός από τους σταθερούς, μόνιμους κερκυραίους πελάτες, που αποτελούν την εκτεταμένη πιστή οικογένεια, καταφθάνουν…

    Χταπόδι στον φούρνο του Μπέλλου
  • Άνθισαν αυτή την εποχή (τέλη Ιουνίου αρχές Ιουλίου) τα άγρια και τα ήμερα φυτά που συνηθίζουμε να καταναλώνουμε ξεραμένα όλο τον χρόνο, σε τσάγια, φαγητά, ακόμα και φάρμακα. Μια σκοτεινή γωνιά της κου…

    Αρωματικά ή μυρωδικά;
  • Τριτώνουμε και τελειώνουμε, ύστερα από το Γκασπάτσο και το Σαλμορέχο , με τις καλοκαιρινές σούπες της Νότιας Ισπανίας. Ετούτη είναι από την περιοχή της Μάλαγα και απευθύνεται στους λάτρεις του σκόρδου…

    Κι άλλη κρύα σούπα από την Ανδαλουσία
  • Δεν είναι τυχαίο ότι ο μουσικός και λογοτέχνης Νίκος Σαρρής,* που μου έμαθε την ακόλουθη συνταγή, πέρασε πολλά χρόνια της ζωής του μεταφράζοντας τα άπαντα του Ελύτη μαζί με τον Jeffrey Carson. Αυτή η …

    Ο ήλιος του Αιγαίου στο βάζο
  • Τα όσπρια γενικώς στην Ελλάδα υπήρξαν κορυφαίο φαγητό επιβίωσης, μια και εκτός από ενέργεια περιέχουν και μπόλικες πρωτεΐνες. Στην Κρήτη αγαπήσαμε πάρα πολύ τα κουκιά, στη Μακεδονία τα φασόλια, στη Σί…

    Φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και κάπαρη
  • Πέρσι για πρώτη φορά φυτέψαμε στο μποστάνι μιαν ονομαστή κινέζικη μελιτζάνα από την Ταϊβάν, την Ping Tung long.* Είχε μεγάλη επιτυχία. Το φυτό μικρό στο μέγεθος αλλά παραγωγικότατο… δεν προλαβαίναμε…

    Ιταλία και  Κίνα συναντώνται στο ίδιο πιάτο
  • Ένα απ’ τα παράπονα που ακούω πιο συχνά από τότε που ασχολούμαι με κήπους είναι για τη λεβάντα: «Η λεβάντα μου δεν έχει τη σωστή μυρωδιά» μου λένε φίλοι και γνωστοί και συνήθως έχουν δίκιο. Η λεβάντα …

    Όλα για τις λεβάντες, αρωματικές και μη
  • Δεν ξέχασα ότι ύστερα από το αγαπημένο μου σαλμορέχο σας χρωστάω κι ένα γκασπάτσο. Και κατ’ αρχήν πρέπει να ξεδιαλύνουμε μια παρεξήγηση: στον εξωισπανικό κόσμο το γκασπάτσο είναι γνωστό ως σούπα, ενώ …

    Γκασπάτσο: η ρευστή σαλάτα
  • Όσοι αγαπούν τις γλυκόξινες και ελαφρώς εξωτικές γεύσεις θα συμφωνούν πως το μέλι και το πορτοκάλι συνοδεύουν τέλεια όλα τα κρεατικά και κυρίως το κοτόπουλο. Με λίγα φιλέτα κοτόπουλου και μία εύκολη μ…

    Σουβλάκια κοτόπουλου με πορτοκάλι και μέλι
  • Τώρα που ξεκινά ο Ιούλιος και περνάμε στο κατακαλόκαιρο, το ελληνικό τοπίο μπαίνει στη θερινή του νάρκη. Η γη μας επιστρέφει στα χρώματα της φύσης της, τα γήινα: του βράχου, της άμμου, της πέτρας, του…

    Κίτρινο: το τελευταίο χρώμα
  • «Είναι όλα δικά μας», είπα χτες το μεσημέρι στον άντρα μου, καμαρώνοντας σαν το γύφτικο σκεπάρνι. Δεν μιλούσα για κτήματα, πλούτη ή καράβια, αλλά για τα απλά, καλοκαιριάτικα φαγώσιμα στο τραπέζι μπροσ…

    Απλά, καλοκαιρινά, πολύτιμα
  • Όπως είπε ο ποιητής «είτε βραδιάζει είτε φέγγει» μένουν λευκά (πολύ τον μελετάω τον Σεφέρη τελευταία) και όχι μόνο τα γιασεμιά. Υπάρχει μια ολόκληρη κατηγορία λευκών λουλουδιών που έτσι κι αρχίσει να …

    Λευκά, στο φεγγαρόφωτο
  • Έφτασε η εποχή της κρύας σούπας. Στην αρχή του καλοκαιριού ακόμα απολαμβάνουμε τη ζέστη, δε χρειαζόμαστε αντίδοτο. Όταν πιάσουν όμως οι γερές ζέστες αρχίζουμε να λαχταράμε δροσερό φαγητό, απλό και ευκ…

    Όχι, δεν είναι γκασπάτσο!
  • Οι αγάπανθοι προστάζουν σιωπή Σηκώνοντας ένα χεράκι μαβιού μωρού της Αραβίας

    Οι αγάπανθοι του Γιώργου Σεφέρη
  • Όταν ήμασταν παιδιά και ο κύκλος των εποχών ήταν άμεσα συνδεδεμένος με συγκεκριμένα φρούτα ή λαχανικά, το τέλος της σχολικής χρονιάς το σημάδευε η διαδικασία της βυσσινάδας.

    Η ιεροτελεστία της βυσσινάδας
  • Μπλε και άσπρο. Μια μυκονιάτικη πινελιά με κυκλαδίτικες αποχρώσεις μέσα στο Μανχάταν. Lower East Side…

    Σουβλάκι στο Μανχάταν
  • Την περασμένη Κυριακή γύρισα πρωί πρωί από τον λαχανόκηπο μ’ ένα καλάθι φρεσκοκομμένα κολοκυθάκια. Εδώ θα κάνω μια εξομολόγηση: δεν αγαπώ τα βραστά κολοκύθια. Τα τρώω μεν αλλά δεν τα αγαπώ σε αντίθεση…

    Η αποδόμηση της κολοκυθόπιτας
  • Έχω αναφέρει και άλλη φορά το ενδιαφέρον μου για την αστυνομική λογοτεχνία και γράψει για τις γευστικές προτιμήσεις των πρωταγωνιστών της . Για μας, τους θιασώτες του είδους, δεν υπάρχει πιο βασανιστι…

    Γαστρονομία και προκαταλήψεις
  • Έχω γράψει αλλού για το τραγικό τέλος των πρώτων μου πειραμάτων μου με τριαντάφυλλα, τα καταδικασμένα Tea Roses . Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε και κάτι έχω μάθει…όχι πολλά, αλλά λίγα και καλά.…

    Τριαντάφυλλα στα λιόδεντρα
  • Έχουν μέγεθος όσο το νύχι απ’ το μικρό μου δάχτυλάκι. Δεν είναι ακριβώς άγριες αυτές οι μικρές ευωδιαστές φραουλίτσες της Κέρκυρας αλλά σίγουρα είναι καλλιεργημένη μορφή της άγριας Fragaria vesca, γνω…

    Άγριες φράουλες της Κέρκυρας
  • Κάποιος σχολίασε το άρθρο μου για τις παπαρούνες στο facebook κατηγορώντας με για υποκρισία. Πως είναι δυνατόν, λέει, να παριστάνω τη φυσιολάτρη και να προτείνω το κόψιμο των άγριων λουλουδιών για τα …

    Αγριολούλουδα και Ιακωβινισμός
  • Γράφοντας προχτές για τις παπαρούνες συνειδητοποίησα ότι πριν από την εμφάνισή τους στα τέλη Απριλίου το κόκκινο χρώμα απουσιάζει από την ελληνική άνοιξη. Μετά από τον Ιανουάριο με τις κατακόκκινες αν…

    Ο κόκκινος Μάης
  • Με το πρόωρο καλοκαίρι εξαφανίστηκαν πρόωρα οι παπαρούνες. Εκεί που περίμενα να περάσουν οι φούριες του Πάσχα και να πάω στα χωράφια για μια τελευταία συλλογή για τα βάζα, συνειδητοποίησα ότι κόντευαν…

    Μια αγκαλιά παπαρούνες
  • Βρίσκεται ανάμεσα σ’ ένα φαναρτζίδικο κι ένα βουλκανιζατέρ, πάνω σ’ έναν δρόμο με συνεχή κίνηση. Το σπιτάκι είναι μισοτελειωμένο από εδώ και χρόνια, με τις γυμνές τσιμεντόβεργες του μπετόν αρμέ να εξέ…

    Κήποι απρόβλεπτοι, πολύτιμοι
  • Τελευταία έγραψα στους bostanistas για ένα γεύμα ανοιξιάτικο al fresco και ανάρτησα μια φωτογραφία του τραπεζιού στη βεράντα με τη γλυσίνα να κρέμεται απ’ την πέργκολα και τη θάλασσα στο βάθος. Μέχρι …

    Προς Θεού, όχι γκαζόν!
  • Δεν είναι σούπα ή μάλλον έχει την υφή της πολύ πηκτής σούπας, αλλά τρώγεται με πιρούνι. Αυτό είναι το μόνο σημείο στο οποίο συμφωνούν όλοι. Κατά τα άλλα υπάρχουν πολλές θεωρίες και παραλλαγές – ίσως ό…

    Τσιλίχουρδα: κερκυραϊκή μαγειρίτσα
  • Πήγα στη Δημοτική Αγορά της Κέρκυρας χτές το πρωί, αφού είχε αναρτηθεί το κομμάτι μου για τα αυγά βαμμένα με κρεμμυδόφυλλα. Μιλούσα με μια κυρά που καμιά φορά με προμηθεύει με τοπικές ποικιλίες λουλου…

    Υστερόγραφο στα πασχαλινά αυγά
  • Η παράδοση είναι να τον φτιάχνουμε μόνοι μας τον Μάη ανήμερα την Πρωτομαγιά, με λουλούδια που κόψαμε με τα χεράκια μας, όχι να τον αγοράζουμε απ το ανθοπωλείο. Αστε που είναι πολύ πιο όμορφος έτσι. Δε…

    Φτιάχνω μαγιάτικο στεφάνι