Συντάκτης: Αναστασία Λαμπρία
-
Χτες μόλις πέρασα από ένα υπό κατασκευή μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας: χρόνια κλειστό, οι βιτρίνες του ήταν καλυμμένες από χαρτί και μόνο δύο αφισέτες προετοίμαζαν τον περαστικό για τη μέλλουσα εμπορικ…
-
Όταν πήγα πριν από κανέναν μήνα στον κινηματογράφο και είδα την ταινία Chef, υπέροχη ταινία πραγματικά, που, όπως και η «Ένα Ταξίδι 30,5 μέτρα Μακριά» (The Hundred Foot Journey), σου ανοίγει την όρεξη…
-
«Ψηλά στης Ρωσίας τα χιόνια που πάντα φυσάει ο βοριάς» τραγουδούσαμε έφηβοι πλην όμως καλές σχέσεις με την μπορστ δεν αποκτήσαμε. Η περιλάλητη ρώσικη σούπα, όσες φορές κι αν την γεύτηκα, μου θύμιζε βα…
-
Επαναλαμβανόμενο σκηνικό σαββατοκύριακου: λίγο μετά το μεσημεριανό, το αργότερο ως τις 5, οι καναπέδες γεμίζουν με φίλους και φίλους φίλων για τον καθιερωμένο απογευματινό καφέ. Περίπου τέτοια εποχή, …
-
Η σίγουρη λύση για να φάμε ωραία, με λιγοστά φράγκα στην τσέπη, ήταν η μπιζελόσουπα. Και το τελευταίο μπιστρό την σέρβιρε, χορταστική και μαζί φινετσάτη: από δίπλα μπαγκέτα ανοιγμένη στη μέση βουτυρωμ…
-
Επειδή το φαγητό, εκτός απ’ όλα τα άλλα που λέμε, ή και που μάθαμε να λέμε, είναι «και αναμνήσεις», λέω να κάνω ποδαρικό εδώ στο bostanistas με κάτι τόσο ευτελές, όσο και μια κούνια ξύλινη σε πάρκο, π…
-
Μπαίνω στην κουζίνα τυλιγμένη σε μια κουβέρτα, σέρνοντας τα πόδια μου σαν μαθουσάλας. Καταφέραμε (!) κι είμαστε όλοι στο σπίτι άρρωστοι απ’ την ίωση της εποχής: συνάχι-λαιμός, κεφάλι σαν να’ ναι η άμα…
-
Μέσα στα κατά καιρούς (ανομολόγητα) στοιχήματα που βάζω προστίθεται τώρα και να αποδείξω όχι το πόσο ευεργετική για το στομάχι είναι η σούπα, αλλά πόσο αντικαταθλιπτική, το ακριβώς αντίθετο δηλαδή από…
-
“Η μακαρονάδα της Πέμπτης” σας αποχαιρετά σήμερα. Αλλά προφανώς τα ζυμαρικά δεν θα λείψουν από το bostanistas. Και διάλεξα την πιο παιδική, την πιο καθησυχαστική μακαρονάδα γι’ αυτόν τον αποχαιρετισμό…
-
Όσο πλαδαρή και καταθλιπτική γεύση έχει ένα παραβρασμένο κουνουπίδι και το αδέρφι του το μπρόκολο, τόσο νοστιμιά βγάζει η ψημμένη εκδοχή τους. Ως τώρα ακολουθούσα τη συμβουλή της Αγλαϊας και έψηνα το …
-
Ναι μεν φθινοπώριασε, οπότε αρχίζει η επιθυμία της θαλπωρής (και) μέσω της σούπας, όμως ακόμη υπάρχουν ωραίες ντομάτες, σφικτές, κόκκινες, μυρωδάτες και ζωηρός βασιλικός στις γλάστρες μας. Ας μην πάνε…
-
Το ‘χω ξαναπεί ότι απολαμβάνω, λίγο μαζοχιστικά είναι η αλήθεια, τις δραστηριότητες που η επιτυχία τους ή η καταστροφή τους εξαρτώνται από ένα, άντε δύο τσακ. Η μαγειρική σου προσφέρει πολλές τέτοιες …
-
Σεπτέμβρης σημαίνει προγραμματισμός και σχέδια. Τα περισσότερα από αυτά συνήθως ματαιωμένα πριν καλά – καλά φτάσει ο Νοέμβρης, όμως λες κι έχουμε ανάγκη κάθε τέτοια εποχή να υποσχόμαστε στους εαυτούς …
-
Τις Παρασκευές τρώμε όσπρια: είναι από τις λιγοστές παραδόσεις που ακολουθώ, όσο κι αν η ανάμνηση του τεράστιου για τα παιδικά μάτια πιάτου, ξέχειλου με σούπα φακή ή φασόλια, είναι συνυφασμένη με μια …
-
Όσοι ασχολούνται με δίαιτες και θερμίδες ν΄αποχωρήσουν πάραυτα παρακαλώ. Όσοι μετρούν χοληστερίνες κλπ, να τους ακολουθήσουν. Όσοι κάνουν κηρύγματα, γκρινιάζουν και μεμψιμοιρούν, ομοίως. Εδώ, σήμερα, …
-
Μπορεί να μην τρώω λαχανόρυζο αλλά με τα πιλάφια (εννοώ τα βρώσιμα) έχω άριστες σχέσεις. Σπυρωτό ρύζι, χιονάτο μπασμάτι, χυλωμένο ριζότο αλλά κυρίως τούρκικα, οθωμανικά, μυρωδάτα και λαχταριστά. Δασκά…
-
Μέχρι πρόσφατα, οι πολύχρωμες πιπεριές ήσαν εισαγόμενες από την Ολλανδία και επιπλέον πολύ τσουχτερές στην τιμή τους. Παραδόξως (;) βρίσκω πια εγχώριες, όχι πια αυτές τις συσκευασμένες ανά τρεις σε γυ…
-
– Ούτε σήμερα έχει γαύρο… – Μαρίδες; Ούτε. – Καμιά σαρδέλλα ίσως; Όχι. – Τότε τι; Καλαμαράκια…
-
Μπορεί το «από Σεπτέμβρη δίαιτα» να λεγόταν ελαφρά τη καρδία όλο το καλοκαίρι (και δώσ’ του τα μεζεδάκια παρέα με το ούζο και να σου τα μεταμεσονύχτια παγωτά), όμως ο δείκτης της ζυγαριάς και τα κουμπ…
-
Πέρα μακριά στον ορίζοντα, πάνω απ’ τη θάλασσα, αστράφτει. Εδώ οι κουρτίνες φουσκώνουν από τον αέρα, περπατάμε ξυπόλητοι ακόμη αλλά αναζητούμε ένα ζακετάκι. Πριν απ’ το φαγητό τα λόγια είναι λίγα, ανά…
-
Η χειρότερή μου, όταν δεν έχω ούτε τον ελάχιστο χρόνο, έστω τα δέκα εκείνα λεπτά που τα πάντα γύρω ησυχάζουν και είσαι στον κόσμο μόνος με την κούπα, τον χειμώνα, ή το παγωμένο ποτήρι σου, τώρα, στις …
-
Με τον Δημήτρη σήμερα συμπλέουμε για να αποχαιρετίσουμε μαζί τον Αύγουστο. Κι ο καθένας μας βάζει τον άλλο σε πειρασμό αξιοποιώντας τα αγαπημένα ούλτρα καλοκαιρινά ζαρζαβάτια. Για χάρη του μέχρι και θ…
-
Στοπ τώρα. Το κοντέρ πρέπει να κάνει παύση και να αρχίσει να μετράει από την αρχή. Για να μην αυτοαναφλεγεί πρέπει να επιστρέψει στο μηδέν και να ξαναπάρει μπρος με νέα ορμή. Ισχύει για όλα σχεδόν αυτ…
-
Αν κάτι χαρακτηρίζει τα τελευταία βράδια στο σπίτι, είναι η προσπάθεια να μη μυρίζουν τα πάντα φιδάκι κατόλ. Έχουμε καταλήξει να μιλάμε για τον καιρό και τις προβλέψεις των μετεωρολόγων επειδή η θάλασ…
-
Επίμονα καλοκαιρινή, επίμονα μεσογειακή, επίμονα φθηνή, επίμονα αρωματική. Αυτήν θα φτιάξω απόψε: το βαζάκι με την πάστα ελιάς στο άδειο εν γένει ψυγείο μου ‘δωσε την ιδέα. Ο φίλος μου ο Μπελ, που χτύ…
-
Αυθαδιάζω στον Μπριγιά Σαβαρέν: ο βασιλιάς των φρούτων δεν είναι το μυρωδάτο, ώριμα σφικτό, βουτυράτο αλλά και κοκκώδες, εν τέλει, αχλάδι. Ο δικός μου βασιλιάς είναι τα σταφύλια, η ακαταμάχητη σταφίδα…
-
Πόσο απολαμβάνω τα πράγματα που βασίζονται σε ένα τσακ. Που σκιρτάνε πάνω στη στροφή, που η επιτυχία τους κινδυνεύει να γίνει καταστροφή. Κι αυτοί που υποτιμούν το μαγείρεμα, ας το ξανασκεφτούν. Μια τ…
-
Είσαι στην πόλη: Η βασική σου επιθυμία μπαίνοντας είναι να σωριαστείς στον καναπέ, βγάζοντας ταυτοχρόνως τα παπούτσια σου (σπρώχοντας το ένα με το άλλο, τσαλακώνοντας το δέρμα στο σημείο του αχίλλειου…
-
Μη με ρωτάς τι καιρό κάνει. Ο καιρός έχει γίνει ο καθρέφτης μας. Ξυπνάς υπό βροχή και ψύχρα και μετά πετάς τα ρούχα άρον άρον, ψάχνεις για δανεικό μπανιερό και πέφτεις στη θάλασσα. Λιάζεσαι σαν σαύρα …
-
Όλα συνοψίζονται στη λέξη “αιφνιδιασμός”. Ο αιφνιδιασμός στο μάζεμα της πεταλίδας και μετά ο αιφνιδιασμός αυτών που θα τις γευτούν. Πρόκειται για το «όστρακο του φτωχού», αλλά νομίζω πως είναι ιδιαίτε…
-
Πέστο μου πάλι, πέστο μου. Πέστο μου κλασικά με κουκουνάρια και βασιλικό (βαριέμαι λίγο). Πέστο μου και πιο εξεζητημένα, με ρόκα (αρχίζω να σε παρακολουθώ με ενδιαφέρον). Πέστο μου με αιγινήτικα φυστί…
-
Βασίλισσες οι μελιτζάνες, αυτοκράτειρες οι ντομάτες, πριγκίπισσες οι πιπεριές αλλά κανείς λαμπρός χαρακτηρισμός δεν στεφανώνει τα κολοκύθια – τουναντίον. “Κολοκύθι βγήκε το πεπόνι” λέμε για να δείξουμ…
-
Τα καλοκαίρια των ονείρων μου, μετά την αφύπνιση και τους απανωτούς πρωινούς καφέδες (άλλον έναν, άλλον έναν) αρχίζει ένα αραιό κουβεντολόι. Οι βουτιές είναι πάντα προοπτική αλλά μήπως να κολυμπήσουμε…
-
Αν καταφέρνετε (και αντέχει το πορτοφόλι σας) να βρίσκετε φρέσκο μεγάλο ψάρι αυτές τις εποχές, με γεια σας και χαρά σας. Όμως, τα επονομαζόμενα τουβλάκια σολομού έχουν σώσει σπίτια, καθώς φαίνεται, κα…
-
Στα 19 μου, φοιτήτρια ούσα, άρχισα να εργάζομαι στην εφημερίδα Μεσημβρινή, στο 10 της οδού Πανεπιστημίου. Δυο βήματα πιο πέρα, στην οδό Κριεζώτου, ανεβαίνοντας στα δεξιά του δρόμου, ήταν το Corfu. Ανο…
-
Τα πεύκα έφταναν στη θάλασσα. Η βεράντα, χωρίς στηθαίο, ίπτατο ανάμεσα στα πεύκα. Τα νερά ήταν γαλαζοπράσινα, διάφανα. Επιτέλους, οι κακές σκέψεις είχαν μουδιάσει μέσα στο κεφάλι μας – συνέβαλλαν και …
-
Παραλυμένοι από τη ζέστη και τον κάματο της βιωτής, το μόνο που επιθυμούμε είναι δροσερές γλυκιές μπουκιές. Ιδού:
-
Καμμιά φορά βαριέσαι τόσο πολύ που ακόμα και το σούρωμα των μακαρονιών σου φαίνεται δουλειά (άσε που μπορεί να ‘ναι άπλυτο το μοναδικό σουρωτήρι). Και θες ως διά μαγείας όλα να μπουν σε μία και μόνη κ…
-
Τα μικρά τίποτε που καταλήγουν σε κάτι, τα τιποτάκια – οι ασήμαντες ατυχίες που οδηγούν σε μια μικρή χαρά. Για να εξηγηθώ: δεν έχω σταυρώσει ποτέ έτοιμο να φαγωθεί αβοκάντο. Ποτέ. Τα δοκιμάζω με τα δά…
-
Ξεκίνησα για μπριάμ σήμερα το πρωί αλλά ανοίγοντας το ψυγείο έμεινα με την αναμονή. Ούτε πιπεριές, ούτε μελιτζάνες (και στο καλάθι για τις πατάτες, μια – δυο μόνο ακατάλληλες που ‘χουν βγάλει παρακλάδ…
-
Εξωγήινης σχεδόν ομορφιάς, σαν πιατάκια του καφέ, συντρόφους της Αλίκης της χώρας των θαυμάτων, τα μανιτάρια πορτομπέλλο απλώνονται πια, εδώ και κάμποσο, στους πάγκους των λαϊκών αγορών. Εγχώρια, χύμα…
-
Μετά από πολυετή καταπίεση μπορώ να ξεστομίσω πια την μεγάλη ύβρη/αχαριστία προς την καλοκαιρινή ελληνική κουζίνα: δεν συμπαθώ τα λαδερά, τα βαριέμαι αφόρητα. Η μαγειρεμένη ντομάτα δεν μου αρέσει, τα …
-
Σε απορία, σε αναστάτωση (δυσάρεστη, φυσικά), σε ταραχή. Το ραδιόφωνο του μυαλού μου παίζει “τα μάτια σου τ’ αράπικα πόσους γελούν όταν γλυκοκοιτάζεις” και δεν θέλω να τελειώσει. Κλωτσάω μακριά το νέο…
-
Ανάμεσα στα πολλά κριτήρια που χωρίζουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες, είναι κατα τη γνώμη μου και αυτό: αυτοί που ξέρουν να χειρίζονται και να χαίρονται τα μακαρόνιά τους ολόκληρα και οι άλλοι που (το…
-
Νικητές και χαμένοι θα ανταμώσουν και πάνω από το πιάτο τους την Κυριακή το βράδυ. Άρα χρειάζομαι κάτι που να καθησυχάσει, να δώσει σπιρτάδα και νοστιμιά στους ηττημένους της παρέας, να επιβραβεύσει…
-
Και πώς να ετοιμάσεις μια σκάφη μακαρόνια για τους φίλους που θα καταπλεύσουν την Κυριακή στο σπίτι για να παρακολουθήσετε μαζί τα αποτελέσματα και να γίνει το ανάλογο σχολιαστικό κουβεντολόι; Ούτε πο…
-
Έχω βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια τους είπα. Γι’ αυτό και δεν σας μαγειρεύω. Βαριέμαι τη μονοτονία, βαριέμαι την επανάληψη. Αρκεσθείτε στο ψωμοτύρι γι’ απόψε και αύριο μέρα είναι. Το αύριο ήρθε σήμερα.…
-
Τα μαλλιά αγγέλου τα ‘χουμε συνδέσει με σούπες νηπιακής ηλικίας ή φαγητά για το κρυολόγημα. Τι αδικία! Λεπτά τόσο ώστε να μοιάζουν αέρινα είναι από τα πιό ελαφρά ζυμαρικά και τους πρέπει ανάλογη μεταχ…
-
Άλλη μια ιστορία για το bostanistas. Πάλι φυσικά με τη βοήθεια του Γιάννη . Τα γράφω στο χαρτί κι αυτός τα γράφει στον υπολογιστή. Και με βάζει να του τα διαβάζω κιόλας γιατί, λέει, δεν βγάζει τα γράμ…
-
Αφιερωμένη στον σεφ Φαμπρίτσιο Μπουλιάνι είναι η σημερινή μακαρονάδα, που μας έκανε την τιμή να συμμετέχει στην ομάδα των bostanistas. Και εγώ του οφείλω πολλά, για το πώς άπλωσε, ανεπιτήδευτα και μαζ…
-
Τα μακαρόνια με μελάνι σουπιάς, αγορασμένα πριν από κάμποσα χρόνια στην Ιταλία (τα φύλαγα στο ντουλάπι ως καλά), ήρθε η ώρα να τα ετοιμάσω και να τα φάω, χωρίς παρέα.
-
Καλό και άγιο το “χταπόδι με κοφτό μακαρονάκι” αλλά ας κάνουμε ένα (ή και δύο) βήματα παραπέρα. Χωρίς διόλου ντομάτα (έχετε προφανώς παρατηρήσει ότι οι κόκκινες μακαρονάδες, με ελάχιστες εξαιρέσεις, δ…
-
Αν απεχθάνεστε το άρωμα του σκόρδου (τη γλύκα του εν προκειμένω), γυρίστε αμέσως σελίδα – αγαπητέ Γιάννη, για σάς το λέω. Αν εντούτοις θέλετε να με εμπιστευθείτε και να χαρείτε μια σούπερ ντούπερ μακα…
-
Ή την λατρεύουν ή την μισούν. Ενδιάμεσο δεν υπάρχει, συμπάθεια δεν χαρακτηρίζει τη σχέση μας με το απόλυτο ελληνικό τυρί. Μόνο σχέση πάθους. Και πόσο μας ξελασπώνει… Το βαθύ πιάτο με λάδι, φέτα, αλάτι…
-
Κατακόκκινη και ξεδιάντροπη; Και πώς το απέκτησε αυτό το όνομα; Ερίζουν πολλοί. Η μία εκδοχή ισχυρίζεται ότι είναι η μακαρονάδα που οι αγοραίες κυρίες ετοιμάζουν μετά τη δουλειά, με ό,τι υλικά βρίσκον…
-
Θα σε περιμένω στις 9 απόψε, στη Στοά των Αθανάτων. Αν κατεβαίνεις από Σοφοκλέους και πριν την Αθηνάς, στρίψε αριστερά. Μη διανοηθείς να πάρεις αυτοκίνητο. Έχει τόση κίνηση, θα μαρτυρήσεις. Το μετρό; …
-
Μ’ άρεσε αυτή η στροφή του καιρού, το λίγο κρύο ακόμη. Δεν ξέρω βέβαια τι θα έλεγα αν ήμουν κάτοικος Νευροκοπίου. Πάντως το ταχύτατο – σαν να μην πήραμε μυρωδιά – πέρασμα από τον χειμώνα μπορεί να ανα…
-
Τρεις οι απαράβατοι κανόνες της καλής μαργαρίτας: Πρώτον ξεχνάμε τους συσκευασμένους χυμούς, η γεύση του φρεσκοστυμμένου φρούτου είναι ασύγκριτα καλύτερη και οι προσθήκες ζάχαρης αυτών των χυμών αλλοι…
-
Συχνά, πάνω από έναν φούρνο που καίει και η βαριά του πόρτα με ταλαιπωρεί, αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που μου δίνει τόση χαρά στην ετοιμασία του φαγητού. Πέρα από τα προφανή και τα πασίγνωστα: το αίτημ…
-
Ξεκίνησα να ετοιμάσω μια αραμπιάτα, τη θυμωμένη μακαρονάδα μπας και εκτονωθεί η ένταση που σφυροκοπούσε τα μηνίγγια μου. Άλλαξα γνώμη, φάνηκε πολύ εύκολη λύση. Προτίμησα αυτήν εδώ που είναι και θυμωσι…
