Συντάκτης: Αναστασία Λαμπρία
-
Υπάρχουν φαγητά χαρωπά και φαγητά σοβαρά. Γελαστά και αυστηρά. Στιβαρά ή λιγάκι επιπόλαια. Πολλοί οι χαρακτηρισμοί ανάλογα με το κέφι που μεταδίδουν. Οι πολύχρωμες πιπεριές, παχουλές, στρογγυλές, κίτρ…
-
Ανυπομονησία, από λαιμαργία ή από πείνα; Ή μήπως από επιθυμία να κάτσεις επιτέλους μετά από τρεχαλητό μιας ολόκληρης μέρας, έχοντας μπροστά σου μια λαχταριστή μακαρονάδα χωρίς να ‘χεις ιδροκοπήσει για…
-
Κανένα άδικο δεν έχει η Λεονί Σταφυλά όταν περιγράφει το καλοκαιρινό τραπέζι , μετά το κολύμπι, με το αλάτι ακόμα στο δέρμα: η ντομάτα κομμένη στα τέσσερα, το κουτί της φέτας, το ταψί με το μελωμένο …
-
Οι παθιασμένοι θέλουν κάτι κόκκινο στη μακαρονάδα τους, αλλά να μην είναι από ντομάτα. Θέλουν κάτι λίγο αψύ που να χτυπιέται με τη δική τους φλόγα. Θέλουν και γλύκα, θέλουν και άρωμα. Θέλουν και να χο…
-
«Δεν προλαβαίνω» είναι το μόττο μου τις τελευταίες πολλές εβδομάδες. «Δεν προλαβαίνω» ή «δεν κάνω κέφι»; Μη περιμένετε να σας απαντήσω με το χέρι στην καρδιά. Γεγονός είναι ότι η νυν φάση δεν με εμπνέ…
-
Οι ταξιδιάρηδες αποδρούν: με ένα μικρό ξύλινο βαρκάκι περιπλέουν τις ακτές με τη ματιά στον ορίζοντα, πέρα. Οι ταξιδιάρηδες ονειρεύονται: στο μικρό τους διαμέρισμα προς τον ακάλυπτο βρίσκεις όλα όσα μ…
-
Είναι σαν φετίχ του πρώιμου καλοκαιριού. Έτσι όπως αμπελόφυλλα και σαρδέλες εμφανίζονται ταυτόχρονα στους πάγκους της αγοράς, αμέσως ανάβει το φως πράσινο στο κεφάλι μου. Παβλωφικά τα αντικρίζω και αμ…
-
Είναι το αποκούμπι και η σωτηρία μου το ” Θάμα ” – μεσημέρια Κυριακής, ζεστά βράδια, καθημερινές όταν με τίποτα δε βάζω τσουκάλι στη φωτιά, όταν ζητάω φαγάκι πάμφρεσκο και λαχταριστό. Το ελαιόλαδό του…
-
Είναι σαν υποψία, σαν αεράκι που έρχεται και μετά δεν υπάρχει. Φευγαλέα, λεπτότατα τα αρώματα. Όλα στις μύτες, ακροποδητί, να μη κυριαρχεί τίποτα, να μη καλύπτει. Ήσυχα, σχεδόν ψιθυριστά. Μα μιλάμε γι…
-
Ο διπλανός επιβάτης στο αεροπλάνο, Ιάπωνας, κοίταξε με περιέργεια το πιάτο μου: «Μπορείτε να μου εξηγήσετε τι είναι αυτοί οι μαύροι καρποί;» με ρώτησε. «Ελιές» του απήντησα, «το σήμα κατατεθέν της Ελλ…
-
Μετά την πασχαλινή ευωχία γύρω από τα αμνοερίφια και με το θέρος να καλπάζει ασυγκράτητο (παρά τα πρόσκαιρα ναζάκια) τα βράδια γύρω από το τραπέζι θέλουν άλλα κόλπα. Με τσαχπινιά, με άρωμα, με γλύκα.
-
Κρίμα που δεν έχω στην παρέα μου τον Άρη Δαβαράκη , τον σύνδεσμό μας με την Ορθοδοξία, να τον ρωτήσω για τον συμβολισμό των φιλιών του Πάσχα. Κάτι θα σημαίνουν παραπάνω από το ότι προαναγγέλλουν την Α…
-
«Δεν θα σηκωθείς από το τραπέζι αν δεν έχεις τελειώσει το φαγητό σου», ήταν η αρχή του σπιτιού. Πώς να μην είναι μαρτύριο το Πάσχα λοιπόν; Στο πιάτο η μαγειρίτσα είχε παγώσει, ο άνιθος επέπλεε στενοχω…
-
Οι εγκρατείς, οι νηστεύοντες και ταυτοχρόνως απαιτητικοί θα τα ανακηρύξουν ως τα πλέον αγαπημένα σοκολατένια τους γλυκά.
-
Είναι η λύση, πάντα. Δυο τυριά σου κι ένα χάδι ένα εξουθενωμένο βράδυ, για να παραλλάξουμε με μια δόση αποκοτιάς, το γνωστό, υπέροχο τραγούδι. Το πρώτο βραβείο πάντα το παίρνει η παπάρα του πυκνού, κα…
-
Όταν σήμερα στις 5 το πρωί βγήκα στο μπαλκόνι μου με την επέτειο της 21ης Απριλίου στη σκέψη, αυτόματα θυμήθηκα την εξής απολύτως αληθινή ιστορία: την ημέρα του πραξικοπήματος το 1967, Ελληνίδα, σεβασ…
-
Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μην πεις. Αυτό είναι το συμπέρασμα, για μια ακόμη φορά. Κι αν δε επιπλέον η μπουκιά είναι αξιώσεων τότε ξέχνα τελείως τα μεγάλα λόγια περί διαίτης, νηστείας και συναφών…
-
Ξυπνάς σε μια Κυριακή που προμηνύεται υπέρλαμπρη. Αποφασίζεις να διαγράψεις, παραμερίσεις για 24 ώρες ασχημίες και αποτυχίες. Σφυρίζεις το παλιό τραγουδάκι της Βέμπο: «Να με παίρνανε τα σύννεφα, οι άν…
-
Δηλαδή εκεί, προς το μέγαρο των Μεγίστων ή και του Μαξίμου το επονομαζόμενο, πώς την έχουν δει τη δουλειά για να μπορέσει να γίνει η περίφημη «επανεκκίνηση» (ουφ…) της οικονομίας; Φαίνεται πως ετοιμ…
-
Εμφανίστηκαν οι πρώτες, δεν αντιστάθηκα, με πήρε το άρωμα τους κι όλοι οι δισταγμοί κάμφθηκαν μεμιάς. Μικρές, σφικτές, κατακόκκινες, τραγανές, ζουμερές. Κάμποσες έφαγα πρόχειρα ξεπλυμένες από τη βρύση…
-
Μέχρι κι ο καιρός σήμερα με τα ναζάκια του και τις σταγόνες με οδηγεί σε μαγειρέματα λιγότερο εαρινά. Αλλά κι ο ήλιος να ‘ταν εδώ και να ‘λειπε η βροχούλα, εσχάτως προσπαθώ να ανακτήσω όλον τον χαμένο…
-
Κατά ένα μαγικό σχεδόν τρόπο, παρά την κατήφεια και την ηττοπάθεια της καθημερινότητάς μας, γνωρίζω εσχάτως και συνδέομαι πάραυτα με νέα πρόσωπα, ανθρώπους ταλαντούχους, έξυπνους, χαριτωμένους. Τελείω…
-
Για πόσο επιτέλους θα συνεχίζουμε να ταυτίζουμε τις φακές με τη νερουλή, κάπως σαδιστική σούπα που μας τάιζαν παιδιά; Δεν ήρθε ο καιρός τα έξοχα όσπρια, που φλερτάρουν τόσο επιτυχώς με τα λαρδάκια τον…
-
Είκοσι λεπτά αρκούν για να γευτείτε ένα πιάτο αξιώσεων, ιδεώδες για όσους έχουν δυσανεξία στη γλουτένη αλλά και όσους μένουν πιστοί στις αρχές της Ψαρο-χορτοφαγίας (Pescetarians). Πρόκειται για το είδ…
-
Μετράω τα άνθη της νερατζιάς στο δρόμο μου εγώ ενώ οι φίλοι μου στα ξένα μετρούν τις τσιγγουνιές του ήλιου που δεν σκάει μύτη έξω από τα παράθυρά τους. Έχω πετάξει πανωφόρια μακριά κι εκείνοι, αναρωτι…
-
Και με τις παραδόσεις συμφωνώ και με τη νηστεία και αυτή τη στιγμή δύο μπακαλιάροι τροφαντοί, διαλεγμένοι με νεoαποκτηθεία γνώση και μεγίστη παρατηρητικότητα παίρνουν ως λευκές οδαλίσκες το μπάνιο του…
-
Από τον Παράδεισο στα Τάρταρα: Μπορεί να ‘ναι το πιο φρέσκο, τραγανό και ζωογόνο κατασκεύασμα και από την άλλη το πιο βαρετό, αδιάφορο, πληκτικό. Να νιώθεις τη χλωροφύλλη να σε διαπερνά ή αντιθέτως να…
-
Οι πιο προνοητικοί και περιπετειώδεις υποθέτω ότι θα ‘χουν γυρίσει χαράματα από την Αγορά που κατά παράδοση μένει ανοιχτή όλη νύχτα μένει ανοιχτή όλη τη νύχτα. Οι πιο «της τελευταίας στιγμής» θα κατεβ…
-
«Κούλουμα δεν γίνονται χωρίς τον ταραμά», πάει και τέλειωσε. Όλα τα άλλα είναι απλώς οι ακόλουθοι, η αυλή Της: και τα κυδώνια και τα μύδια, τα χταπόδια και οι καραβίδες (αν έχουμε φουσκωτό πορτοφολάκι…
-
Μ’ αρέσουν οι ονειροπόλοι: αυτοί που περιμένουν την ώρα, μέσα στην απόλυτη σιγαλιά της αιγινήτικης νύχτας, να ακούσουν το κρακ των φυστικιών που σκάνε μέσα στο περίβλημά τους. Μ’ αρέσουν ακόμη περισσό…
-
Κατεβαίνεις την Καλλιδρομίου και πέφτεις πάνω του. Στο αριστερό σου χέρι, μετά το Παρασκήνιο, στην κατηφόρα. Το μίνιμαλ χασάπικο του Τάκη με τις θεατράλε πολύχρωμες λεπτομέρειες. Ούτε αίματα, ούτε μυρ…
-
Με κίνδυνο να χαρακτηριστώ ξενέρωτη ή πνεύμα αντιλογίας οφείλω να ομολογήσω ότι δεν τσικνίζω. Ποτέ, ουδέποτε. Και μόνο επί τω ακούσματι δε της λέξης τσίκνας, αποσύρομαι. Δεν φαντάζομαι τραγανά κοψίδι…
-
Κάποτε, πάνε χρόνια πολλά, σε ανθρωπολογικό συνέδριο στη Μυτιλήνη, είχα ακούσει την Ελένη Τζαβάρα να μιλά για το “βραστό και το ψητό” (κατ’ αναλογίαν προς το cru et le cu του Λεβί-Στρως) για να αναδεί…
-
Τις θεωρούν αφροδισιακές, όπως τα στρείδια, αλλά νομίζω ότι βασίζεται σε μια ιδεοληψία: τo στρείδι λόγω του φροϋδικού του συμβολισμού, οι σουπιές κυρίως λόγω των λάγνων κινήσεων που κάνουν τα πλοκάμια…
-
Το βράδυ της Πέμπτης είναι ξεχωριστό: έχεις φάει ήδη το μέγιστο της εβδομάδας, με τα καλά και τα ανάποδα της και μετράει πια η προσδοκία – φτάνει, έρχεται, πλησιάζει η παύση του σαββατοκύριακου. Δεν ε…
-
Οι αληθινοί καλοφαγάδες και οι γνησιότεροι το λένε και το ξαναλένε. Καλύτερο έδεσμα από ψωμί, αλάτι, τυρί, λάδι δεν υπάρχει. Ο ένας δρόμος είναι της παπάρας, βούτας, όπως θέλετε το λέτε. Ο άλλος είναι…
-
Δεύτερη εβδομάδα που χλιμιντρίζουμε όλοι. Τι κλιπ-τι κλοπ και τι μικρό μου πόνι έχει γραφτεί και ακουστεί δεν λέγεται. Αν διαθέταμε χιούμορ, όλα τα θήλεα θα ‘πρεπε να ντυθούμε αμαζόνες τις Απόκριες, σ…
-
Ενα πρωινό την εβδομάδα δικαιούμαστε να εγκαταλείψουμε τις διαιτητικές συνήθειες μας: καλά και άγια τα δημητριακά, τα γιαούρτια και τα φρούτα αλλά σήμερα είναι Κυριακή (μη μου λυπάσαι) κι η ζωή μπορεί…
-
Ανάμεσα στις γουρουνιές και στα φαγητά της θαλπωρής , τα επαναληπτικά ποτάκια και τα πάρτυ που αρχίζουν να σκάνε ας προγραμματίσουμε και μερικές υγιεινές συνήθειες. Για όσους τις έχουν ήδη, ιδού προτά…
-
Το ένα το μεγάλο πάρτυ λένε ότι τέλειωσε αλλά τα μικρά τα κανονικά, τα αληθινά τα ψυχωφελή και όχι ευρωφελή, ας αρχίσουν επιτέλους! Κι επειδή η εποχή των κέιτερινγκ σβήνει και χλωμαίνει, ένα χεράκι απ…
-
Σήμερα το πρωί στις 5, ήταν η πρώτη μέρα της νέας χρονιάς που άκουσα τιτιβίσματα πουλιών έξω από τα παράθυρά μου. Τα πρώτα τιτιβίσματα για το 2013. Διστακτικά στην αρχή, ξεθαρρεμένα στη συνέχεια, τρελ…
-
Βαριέμαι τις έτοιμες πίτσες αφόρητα. Τις πίτσες ντελίβερι, εννοώ. Καταφθάνουν συνήθως χλιαρές, μουλιασμένες, λύσσα στο αλάτι. Σήμερα, θα φτιάξω εγώ και μάλιστα όχι τη γνωστή κοσμοαγάπητη, τραγανιστή σ…
-
Βροχές και κρύο, κατήφεια και μελαγχολία όμως παραδόξως, για πρώτη χρονιά, ο πλατύφυλλος βασιλικός μου ζει και βασιλεύει, επιβεβαιώνοντας το όνομά του. Θα τον απαλλάξω από μερικά κλωνάρια του, να φτιά…
-
Τη Μαριάννα Γερασίμου την γνώρισε το ελληνικό αναγνωστικό κοινό όταν κυκλοφόρησε μεταφρασμένο στα ελληνικά το βιβλίο της «Η Οθωμανική μαγειρική» (εκδ. Ποταμός, 2004). Με την πένα της Γερασίμου 99 οθωμ…
-
Για το απομεσήμερο του Σαββάτου διαλέγω ένα παιχνιδάκι πράσινης χειροτεχνίας, μια μικρή και εύκολη ενασχόληση απολύτως ψυχοφελή. Εν προκειμένω και ποιος δεν έχει αγοράσει τα φθηνά σφαιρικά κρεμαστά αμ…
-
Τελικά τι τύπος είστε; Bloody Mary; Virgin Mary ή μήπως Slutty Mary; Έτσι χωρίζονται οι γυναίκες; Όποια και να σαι, ό,τι και νασαι, η βασίλισσα Μαίρη των Τυδώρ η επονομαζομενη και Bloody Mary, εξαιτία…
-
Όχι δεν αλλαξοπίστησα, εγώ που μια ζωή περιφρονώ και χλευάζω τη σημερινή λεγόμενη γιορτή. Άλλαξα απλώς το όνομα και αμέσως μεταβλήθηκε και η οπτική. Στο bostanistas γιορτάζουμε θριαμβευτικά την ημέρα …
-
Καθείς και οι παρηγοριές του: παρατηρώ ότι όσο σκουραίνουν τα πράγματα, όσο δυσκολεύει η κάθε μέρα τόσο οι διπλανοί μου αναζητούν πράγματα να φτιάχνουν με τα χέρια τους για να ανακουφίσουν κυρίως το μ…
-
Όταν έχω κέφια τις Κυριακές και αναζητώ τα μουρμουρητά αγαλλίασης γύρω από το τραπέζι αβλεπί καταφεύγω στο όσσο μπούκο, το μιλανέζικο πιάτο που πρώτα ικανοποποιεί πλήρως την όσφρησή μου κι αμέσως μετά…
-
Κάθε Πέμπτη, κλείνουμε τη βραδιά με μια μακαρονάδα. Όχι πολύπλοκα πράγματα, ούτε βαριά. Τόσο ώστε να μας χορτάσει και να μας ξεκουράσει. Η ιδέα του φαγητού ως όχημα προς την ξεκούραση, την ανάπαυλα, τ…
-
Δεν αργεί, ίσως είναι ήδη εδώ κρυμμένη. Το βλέπω από τις καλέντουλες που ήδη άνθισαν και από αυτά τα μαγευτικά δέντρα στους δρόμους με τα ολοκίτρινα άνθη ( Άντυ , πώς λέγονται;). Περιμένω λοιπόν την ά…
-
Δεν γοητεύτηκα ποτέ από τα γραφόμενα υπό της Τζούλια Τσάιλντ. Μπορεί κάπως να με κέντρισε η προσωπικότητά της αλλά πέραν αυτού ουδέν. Παρεμβαίνει κι ο ευρωπαϊκός σνομπισμός μου που δεν αναγνωρίζει σε …
-
Οι συνοδοί συνήθως έχουν τον πιο άχαρο ρόλο. Ετερόφωτοι και άρα θαμποί δεν θεωρούνται αυθύπαρκτες υποστάσεις αλλά πάντα λογίζονται σε αναφορά προς αυτό που συνοδεύουν. Πάντα; Ε, όχι πάντα.
-
Θα μου συγχωρήσετε τον προσωπικό και κάπως ευσυγκίνητο τόνο, σύμφωνοι; Στο μεταίχμιο που όλοι βρισκόμαστε, έχοντας έρθει τούμπα άπειρες βεβαιότητες και ανέσεις (πρακτικές και άυλες) από κάπου πρέπει ν…
-
Όποιος τολμήσει να πει ότι δεν έχει περάσει νύχτες και νυχτιές τρώγοντας μόνο ξηροκάρπια (είτε μέσα στην παραζάλη της βαβούρας είτε σε άγριες μοναξιές) ψεύδεται αγρίως. Για να αποφύγουμε λοιπόν την μο…
-
Το πρώτο και πιο σημαντικό ποιοτικό πρόβλημα του ελαιόλαδου ξεκινά από την κακή κατάσταση του καρπού όταν φτάνει στο ελαιοτριβείο, πριν αρχίσει καν η διαδικασία για να πάρουμε το ελαιόλαδο. Πού οφείλε…
-
Δάσος ευωδιάζει αυτή η σούπα. Κάθε κουταλιά και ένα βήμα παραμέσα στις λόχμες, στις δρύες, στο μονοπάτι με τις φτέρες. Μετά από βροχή. Οι χορτοφάγοι θα ενθουσιαστούν, οι μη χορτοφάγοι δεν θα αντιληφθο…
-
«Το κανες λουκούμι!». Θυμάστε την έκφραση; Σκέφτομαι πως την έχουμε πια αφήσει στην άκρη. Κι όμως την ξανάζησα με αυτό το εύκολο, θερμαντικό, όχι ακριβό, μοσχομυριστό, γλυκόξινο ψητουδάκι. Λουκούμι κι…
-
Όπου πίστα είναι το εσωτερικό του σπιτικού μας. Δεν έχουμε όλοι ούτε κήπους ούτε βεραντάρες ούτε αυλές. Πρέπει να στερηθούμε τα φυτά; Όχι βέβαια. Τα φέρνουμε μέσα στο σπίτι.
-
Οι ανυπόμονοι θα αγανακτήσουν αλλά οι υπομονετικοί και χρυσοχέρηδες θα βρουν καινούργιο παιχνιδάκι. Εξάλλου η κηπουρική είναι και άσκηση υπομονής (και προσμονής).
