Συντάκτης: Αναστασία Λαμπρία

  • Ζητείται επειγόντως καλοκαίρι με μυρωδιές ήλιου, ξερού χόρτου και αλατιού. Η λέξη Μασσαλία τουλάχιστον σ’ εμένα αυτήν την επιθυμία προκαλεί. Σημαίνει Ιστορία, λιμάνι, θάλασσα λίγο βρώμικη, λίγο πονηρή…

    Να ‘ρθει επειγόντως καλοκαίρι!
  • Δεν την αποκαλώ εγώ “την ωραιότερη και πιο φίνα” χειμωνιάτικη μακαρονάδα. Εμπνευστής της είναι ο Τζέιμι Όλιβερ κι αυτός ο συνδυασμός “ωραιότερης και φίνας” με τσίγκλισε. Επιπλέον προβλέπει λαχανίδες π…

    H καλύτερη χειμωνιάτικη μακαρονάδα
  • Προφανώς και δεν ταιριάζει με μαόνια και άλλα βαριά ξύλα… αλλά ποιος φτιάχνει τέτοια τραπέζια σήμερα; Η κατασκευή είναι απλούστατη, το όλο κόλπο βρίσκεται σε αυτό το χωνεμένο μέσα στο ξύλο παραλληλό…

    Δεν αποχωριζόμαστε τους κάκτους!
  • Γυρνάς σπίτι, πετάς τα χαρτιά και τα παπούτσια σου και αντιμετωπίζεις το θέαμα της αδειας κατσαρόλας. Μην πτοείσαι. Μην καταφύγεις στα ντελίβερι (το ‘χεις παρακάνει). Φτιάξε ένα σαντουϊτσάκι που θέλει…

    Βραδινό σάντουιτς, περιποιημένο
  • Όλα ξεκίνησαν πέρσι όταν θέλησα να φυτέψω μια χούφτα βολβούς και είχα ξεμείνει από γλαστράκια. Τίποτα, ούτε ένα. Και ξέρετε τι γίνεται όταν σου καρφωθεί μια ιδέα, πρέπει να εκτελεστεί πάραυτα. Το μάτι…

    Μην πετάξεις τίποτα, σου λέω
  • Πέρναγα απ’ έξω οδηγώντας τα πρωινά της Κυριακής, εφτά η ώρα – οκτώ το πρωί κι αναρωτιόμουν τι είναι αυτό το κατάστημα με την τόσο κομψά λιτή επιγραφή “Φύσις”, κάπως παλιοκαιρινή που απέπνεε δροσιά. Σ…

    H ασύγκριτη Φύσις της Μεσογείων
  • Για τους καφεμανείς, ο καφές δεν εξαντλείται ποτέ μέσα στο φλιτζάνι (αν και βέβαια εκεί είναι το βασίλειό του). Ο καφές είναι σαν τους καλούς – χωράει παντού. Πόσο μάλλον σε ένα κέικ.

    Αυστηρά για καφεμανείς
  • Και ποιος δεν αναλογίστηκε ανεβαίνοντας από την Ελευσίνα στην Αθήνα, πάνω στην λεωφόρο Καβάλας ή την Ιερά οδό, πώς θα μπορούσαν να ‘ναι αλλιώς αυτές οι αμέτρητες γυμνές, άσχημες, παρατημένες ταράτσες;

    Τα πέντε αστέρια: αστικά όνειρα σε ταράτσες
  • Δεν μας έμαθε μόνο πώς είναι τα πιο φρέσκα από τα φρέσκα ψαρικά, και δη στο κέντρο της πόλης, ο Milos. Από την πρώτη μέρα που πρωτάνοιξε (στην Αθήνα, το 2003 ) πρώτος εισήγαγε, ξαφνιάζοντάς μας, το άγ…

    Επιτέλους θα μάθω για τα χόρτα
  • Κυριακάτικο πρωινό στο κρεβάτι είναι μια από τις απολαύσεις που μοιάζουν άπιαστα πολυτελείς. Eίναι ξεχασμένη; Την επαναφέρω ολοταχώς. Αναφουφουλιάστε τα μαξιλάρια σας, ανακαθίστε και ευχηθείτε να ανοί…

    Πρωινό στο κρεβάτι με την κυρία
  • Ξέρω. Είσαι στην παγωνιά και ο νους σου πάει πρώτα σε σούπα και μετά στα ρεβίθια. Πώς ρεβίθια όμως, αφού τα έχεις ξερά στο ντουλάπι και σου λείπουν 12 τουλάχιστον ώρες για να τα κάνεις μαγειρεύσιμα; Τ…

    Πεθύμησα ρεβιθάδα
  • Τώρα που όλοι (σχεδόν) οι κάτοικοι των αστικών κέντρων θυμήθηκαν εξ ανάγκης τα τζάκια της οικίας τους, τα οποία μέχρι πρότινος έπαιζαν κυρίως διακοσμητικό ρόλο και ήταν γαλόνι στις μικρές αγγελίες των…

    To φοντύ του βλάχου
  • Τέτοια ώρα ανεβαίνουν τα “επείγοντα”: χτες οι οδηγίες του Άντυ Παξινού πώς να προστατεύσουμε τα φυτά μας απ’ τον χιονιά, σήμερα πώς να αντιμετωπίσουμε δραστικά και φυσικώ τω τρόπω τα κρυολογήματα που …

    Tα γιατροσόφια των bostanistas
  • Ξέρετε προφανώς τη ρήση «όποιος αγαπά το φαγητό είναι αυτομάτως και καλός άνθρωπος. Κάτι αντίστοιχο νομίζω ότι ισχύει για τις πατάτες: Δεν υπάρχει καλός που να μην του αρέσουν οι πατάτες. Μόνο οι ακρα…

    Οι κυρίες του σπιτικού μου
  • Είμαστε περικυκλωμένοι, ζητούνται αντιστάσεις : μέρος β’

    Είμαστε περικυκλωμένοι, έξω τα δαιμόνια!
  • Μετά από τα ψητά και τα φουρνιστά , κρέατα, πουλερικά των ημερών (και τα γλυκά που είχαν την τιμητική τους) ξεκίνησα να ψάχνω τις αποτοξινωτικές σούπες. Βρήκα μία βρήκα δύο βρήκα τρεις και πείσθηκα γι…

    Θα φάω υγιεινά: μόνο μια σουπίτσα!
  • Κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς μιλάω (και παραμιλάω γι αυτό ειδικά το γλυκό). Δεν θέλω αντιρρήσεις, προλαβαίνουμε. Δεν χρειάζεται όλα να είναι προγραμματισμένα πια από μέρες πολλές.

    Αν είν’ η σοκολάτα αμαρτία
  • Ξέρω ότι ότι με αυτό το κείμενο διακυβεύονται οι σχέσεις μου με τους αγαπημένους bostanistas Ορέστη Δαβία και Άντυ Παξινό , που έχουν απομακρύνει την κρεατοφαγία από τη διατροφή και τα ενδιαφέροντά το…

    Πέντε μυστικά για τραγανή πετσούλα
  • Αυτό που βλέπετε στη φωτογραφία είναι η ταράτσα του περίφημου λονδρέζικου μεγαλοπαντοπωλείου Fortnum & Mason , διάσημου για τα τσάγια, τις μαρμελάδες, τους σολωμούς, τις σοκολάτες, τις λιχουδιές και τ…

    Μας βάζουν πάλι τα γυαλιά
  • Το νόημα των φετινών Χριστουγέννων; δεν θέλει και πολλή σκέψη: οι πιο πολλοί τα ‘χουμε χάσει όλα (τα υλικά, ευτυχώς)  ή άντε, σχεδόν όλα. Υπάρχει κι ένα θετικό σ’ αυτή τη χιονοστιβάδα: ότι τα όμορφα τ…

    Στρώστε τραπέζι με την καρδιά σας
  • Χτες έλαβα ένα μέιλ από μια κυρία που με συγκίνησε πολύ. Έγραφε με αίσθημα και παλμό, ντροπαλοσύνη, σαν να ’παιρνε βαθιά αναπνοή και ταυτοχρόνως να φοβόταν μήπως ακουστεί. Είχε διαβάσει το κείμενο για…

    Η ζωή μου όλη: Ελιξήριο για μιαν άγνωστη
  • Και να τις “κρεμάστε τις κουτάλες” (κατά την έκφραση) έχετε δικαίωμα και να κάνετε αποχή από τα μαγειρέματα. Άλλωστε καλύτερο φαγητό από το ψωμοτύρι με λίγο λαδάκι δίπλα, είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει.

    Αν κρεμάστε τις κουτάλες…
  • Όση αίγλη έχουν τα πανάκριβα πολύτιμα κρύσταλλα και οι εύθρυπτες πορσελάνες (έχω σπάσει ουκ ολίγες από αυτές προσπαθώντας να φτιάξω ένα ωραίο μπουκέτο – α! για να πάρετε ιδέες για τα ωραιότερα μπουκέτ…

    Τα βάζα δεν είναι πάντα κρυστάλλινα
  • Το κουτί με τα σοκολατάκια ναι μεν είναι ένα αξιοπρεπέστατο δώρο πλην όμως, συχνά κάπως αναμενόμενο.  Αντικαταστήστε τα με κάκτους, πολύ μικρούς, μωρά κακτάκια, που κάλλιστα μπορούν να στοιχηθούν το ένα δίπλα στο άλλο και να κερδίσουν τις εντυπώσεις και τον θαυμασμό. Βρείτε ένα ωραίο χαρτονένιο κουτί ή ξύλινο ή βελούδινο (!) τόσο βαθύ, όσο…

    Αντί για σοκολατάκια: δώρο στον Καμπουράκη
  • Μέσα στον πυρετό και τα ααααψού κλείνω τα μάτια και προσπαθώ να σκεφτώ ποιος θα ‘θελα να είναι τώρα στην κουζίνα και να μαγειρεύει για μένα. Ποιος θα μου ‘φτιαχνε τα κέφια να εμφανιστεί στο άνοιγμα τη…

    Το κοτόπουλο που μου ετοίμασε ο Τζέιμι
  • Το ‘δα στη βιτρίνα και ξετρελλάθηκα. Μικρό, τσαχπίνικο, θερμό. Ήταν έτοιμο, με περίμενε και μια κορδέλλα το στόλιζε. Μπήκα μέσα και είδα ότι υπάρχει και σε άλλα μεγέθη. Διαλέγετε πόσο μεγάλο επιθυμείτ…

    Το μέγεθος μετράει;
  • Σας υποσχέθηκα μία πρόταση την ημέρα για χριστουγεννιάτικες λιχουδιές που θα μπορείτε να προσφέρετε, απαραιτήτως συνοδευόμενες από χίλια γλυκά φιλιά (αλλιώς δεν είναι νόστιμες) στους καλούς και αγαπημ…

    Θέλω να σε μαγέψω: προφιτερόλ
  • «Σ’ αγαπώ τόσο πολύ που σου προσφέρω την πρώτη μπουκιά από το πιάτο μου». Σκέφτομαι πόσοι, ψυχροί και επίπεδοι, θα βρήκαν ανούσια και υπερβολική αυτή τη φράση που κατ’ εμέ ήταν ό,τι άξιζε από ολόκληρη…

    Η ζωή μου όλη: Η μακαρονάδα των ευτυχισμένων εραστών
  • «Όλοι θέλουν, να κόψουν κομμάτια, να κατασπαράξουν τις σάρκες του διπλανού τους κι εσένα σε φοβίζει ένα καρπάτσιο;», έλεγε το μήνυμά της. Η αγαπημένη μου φιλενάδα (κι όχι μόνο φίλη) πολυτάλαντη κουζιν…

    Η ζωή μου όλη: Ωμό, σε θέλω ωμό
  • Την φαντάζομαι πια στα ουράνια μέσα σ’ ένα σύννεφο από ζάχαρη άχνη, με την τρυφερή της, λίγο τρεμάμενη, φωνή να εξηγεί γιατί καλύτερα ροδόνερο κι όχι ανθόνερο. Όταν μας πρωτόφτιαξε τους κουραμπιέδες τ…

    Η ώρα του κουραμπιέ!
  • photo: Μαρία Μαράκη

    Η ζωή μου όλη: Όσα μού ‘μαθε ο Σκαρμούτσος
  • Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι καλύτερο αυτές τις μέρες από το να επιστρέφεις επιτέλους στο καταφύγιο σου-σπίτι σου και από την εξώπορτα να σε υποδέχεται μια φρέσκια γαργαλιστική μυρωδιά. Θέλω κάτι ζεστό,…

    Μια ζεστή μπουκιά
  • – Έχεις καμιά καλή ιδέα για τις φραγκόκοτες που θα ετοιμάσω την Παραμονή; Ρώτησα το πρωί στο φτερό, τον Δημήτρη Σκαρμούτσο. Πίναμε ένα καφέ στα γρήγορα μιλώντας για σχέδια και βιβλία. -Πώς θα τις έκαν…

    Η ζωή μου όλη: ένα πιάτο για τον Σκαρμούτσο
  • Μέσα στον πυρετό και τα ααααψού κλείνω τα μάτια και προσπαθώ να σκεφτώ ποιος θα θελα να είναι τώρα στην κουζίνα και να μαγειρεύει για μένα. Ποιος θα μού φτιαχνε τα κέφια να εμφανιστεί στο άνοιγμα της …

  • Με το που φθινοπώριασε επιστρέφω στις φωτιές μου. Αφού εξήντλησα όλα τα σαχλό ντελίβερι, στράγγιξα το πορτοφόλι μου, χόντρυνα την δαχτυλιδάτη μέση μου και φόρτωσα και μια σαλμονέλα (από περιώνυμο εστι…

    Η ζωή μου όλη: σαν γαλλικό φιλί
  • Ίσως είναι το πιο κακοποιημένο έδεσμα εν Ελλάδι, μετά τον μουσακά. Κρέμα πηχτή σαν τούβλο με γεύση αλευρώδη, λασπωμένα ζυμαρικά, λιγοθυμισμένος, βαρύς καβουρδισμένος κιμάς και κρούστα παχιά σαν χαλί π…

    Ουράνια γεύση, επίγεια βεβήλωση
  • Η βασική σου επιθυμία μπαίνοντας είναι να σωριαστείς στον καναπέ, βγάζοντας ταυτοχρόνως τα παπούτσιά σου (σπρώχοντας το ένα με το άλλο, τσαλακώνοντας το δέρμα στο σημείο του αχίλλειου τένοντα). Ακολου…

    Μικρό αντίδοτο στην κατάθλιψη
  • Οkτώ και κάτι και η τηλεόραση είναι κλειστή – έχουμε περάσει πια στην μεθεπόμενη φάση. Είναι βέβαιο ότι τίποτε δεν θα μας προσφέρουν οι ειδήσεις, τίποτα αληθινό, για να το διευkρινίσω. Παρασκευή, οκτώ…

    Η ζωή μου όλη: Ζεσταίνω τους μπατίρηδες
  • Παραμονές Χριστουγέννων, μεσημέρι. 1966, μια χρονιά πριν από το 67.  Όρθια μπροστά από το τραπέζι, στρωμένο και κολλαριστό. Από τη μπαλκονόπορτα της Τσακάλωφ μπαίνει χειμωνιάτικο φως. Χάζευα τα σκαλάκ…

    “Σ’ άρεσε κούκλα μου;”
  • «Ως γιατρός και ως γυναίκα» έχω αξιωθεί να λάβω ωραίες, υπέροχες, ευρηματικές, τσαχπίνικες, μίνιμαλ, μάξιμαλ, υπαινικτικές, απροκάλυπτες ανθοδέσμες. Έχω κρατήσει ως νύφη υπ.αριθμόν 1 κισσούς και κρίνα…

    Η ζωή μου  όλη: τα λουλούδια στην κυρία από  μένα
  • Η συνταγή αφιερώνεται στην Λίνα του protagon, ισπανολάτρη δεινή κολυμβήτρια

    Κρύα αμυγδαλόσουπα της Ανδαλουσίας
  • Διάσημη συνταγή που εμπνεύστηκε και διέδωσε ο Γκόρντον Ράμσεϊ, ελαφρώς απλούστευσε και εκτέλεσε η Αναστασία Λαμπρία με μόνο σκοπό να βελτιώσει τα κέφια του Κώστα Γιαννακίδη. Το δείπνο σερβιρίστηκε εν …

    Στήθος πάπιας με ροδάκινα
  • Ναι αναφανδόν στον απεμπολισμό των τοξινών. Ωραιότατες οι τραγανές πετσούλες και τα ξεροψημένα εντεράκια αλλά ας δροσίσουμε το στόμα μας. Η σαλάτα αυτή του Μιχάλη Μιχαήλ από τα Ημερολόγια Κουζίνας (πο…

    Σπανάκι με μαυρομάτικα
  • Έχει τρεις-τέσσερις, δεν ξέρω ούτε κι’ εγώ πόσους μήνες, που, στο όνομα της υγιεινής διατροφής, τρώω μπρόκολο με τη σέσουλα και είμαι δυστυχισμένος ως το τελευταίο και πιο ασήμαντο κύτταρο της ταπεινή…

    O αβάσταχτος συμβιβασμός
  • Το βασικό προσόν αυτού του φαγητού είναι η φρεσκάδα του. Το βασικότερο, η ταχύτητα παρασκευής του. Δηλαδή γυρνάς λιώμα το βραδάκι στο σπίτι και αντί να φορτώσεις τη σαμπρέλα γύρω από τη μέση σου με επ…

    Ανοιξιάτικα κολοκυθάκια
  • Η πιο μεγάλη μέρα είναι σήμερα μετά από την πιο μεγάλη νύχτα τη χθεσινή. Ως Φαρμακολύτρια δεν φαρμακώνω, μάθετε παρακαλώ ελληνικά, θεραπεύω και ανασταίνω κιόλας κατά τον Αντώνη Σουρούνη, που μου έστει…

    Η ζωή μου όλη: Η απόλυτη ηδονή
  • Επειδή την εβδομάδα που μας πέρασε σημείωσα τα περισσότερα επεισόδια υπνοβασίας με στόχο και έπαθλο τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα της Ιωάννας, τον μπακλαβά της Νότας και τα κραμπλ της Μάρως σα…

    Η ζωή μου όλη: μετά τους κουραμπιέδες
  • Βάζω τίτλο το ωραιότερο τραγούδι του Μανώλη Αγγελόπουλου (άντε το δεύτερο καλύτερο γιατί υπάρχει και το Δε σε κρίνω που δεν μ’ αγαπάς ) και ετοιμάζω μετά από κοπιώδη αναζήτηση την καλύτερη κατ’ εμέ σο…

    H ζωή μου όλη: Τα μαύρα μάτια σου
  • Το λένε καθησυχαστικό φαγητό – έτσι μεταφράζεται  στα ελληνικά από τους ειδικούς περί τη γαστρονομία το comfort food. Η φίλη σούπερ κουζινολόγος Θάλεια Τσιχλάκη μου δωσε τη σωστή λέξη, όμως εγώ σκέφτο…

    Και καθησύχασέ με