Συντάκτης: Αλέκα Κυφιώτη
-
Τέτοια εποχή, κάθε χρόνο, δεν λείπουν από τις πιατέλες του σπιτιού τα παραδοσιακά γλυκά, δηλαδή μελομακάρονα και κουραμπιέδες, συνυφασμένα χρόνια και χρόνια με τα ελληνικά Χριστούγεννα. Μα, όπως φαίνε…

-
Τα ξεροτήγανα είναι το γνησιότερο γλυκό για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, όμως, τα βρίσκουμε πια ολοχρονίς σε φούρνους και ζαχαροπλαστεία ενώ στα σπίτια ετοιμάζονται μέρες γιορτινές, σαν και τη…

-
Για πολλά χρόνια απέφευγα να φέρω οποιοδήποτε φυτό στο μπαλκόνι μου. Θεωρούσα πως με αυτά τα «πλάσματα» δεν θα κατάφερνα ποτέ να συνεννοηθώ, πως οι ευαισθησίες και οι απαιτήσεις τους δεν ήταν για εμέν…

-
Το μποστάνι μου συμπεριφέρεται ακριβώς όπως κι ο άντρας μου: συνεχώς με εκπλήσσει. Μόλις το πρωτοαντίκρυσα, προχθές, μετά από δύο σχεδόν μήνες απουσίας μου, στενοχωρήθηκα. “Η φύση με εκδικείται γιατί …

-
Πέρσι, τέτοια περίπου εποχή, έκανα ένα τραπέζι. Ήταν μια τεράστια αποτυχία. Οι καλεσμένοι μου ήρθαν με πολύ καλή διάθεση για να βρεθούμε όλοι μαζί και να τα πούμε αλλά φορτωμένοι ενοχές και κανένα κέφ…

-
Όσο φτιάχνει ο καιρός, τόσο πιο κόκκινες και ζωηρές εμφανίζονται οι ντοματούλες στη λαϊκή. Ίσως δεν είναι ακόμα κατάλληλες για μια χωριάτικη με γεύση καλοκαιριού αλλά πάντως είναι καλές για γεμιστές κ…

-
Έφτιαξα αυτή την κοτόπιτα την Πρωτομαγιά. Την έκοψα σε κομμάτια, την τύλιξα σε μεμβράνη και την πήραμε μαζί μας στον περίπατο που κάναμε στο βουνό για να πιάσουμε τον Μάη. Είναι μια νόστιμη πίτα, πλού…

-
Τα παντζάρια μου αρέσουν πάρα πολύ. Λατρεύω τη γήινη, ζουμερή γεύση τους και το βαθύ, κόκκινο χρώμα που έχουν. Κι ας βάφονται οι κατσαρόλες, οι πάγκοι εργασίας, τα τραπεζομάντηλα και πάει λέγοντας. Όμ…

-
Λαγό ή κουνέλι στιφάδο φτιάχνω αρκετά συχνά. Αποτελεί μια χαρούμενη έκπληξη σε κάποια πιο “επίσημα” οικογενειακά τραπέζια στα οποία τα παιδιά μου έρχονται με επιφυλάξεις. Ποτέ δεν ξέρουν ποια παραλλαγ…

-
«Τι προτείνουμε; Τι παράγουμε; Καταναλώνουμε αυτό που παράγουμε;». Απαντήσεις σε αυτά τα τρία ερωτήματα αναζητά η έκθεση “ Η αντανάκλαση του πιάτου ”* που άνοιξε πρόσφατα τις πύλες της στο Μουσείο Ελλ…

-
Εδώ και χρόνια έχω διαπιστώσει ότι το δεκάλεπτο που χρειάζεται το εναέριο καρεκλάκι για να σε ανεβάσει στην κορυφή της πίστας κι από εκεί να απολαύσεις μια κατάβαση με τα σκι, είναι εποικοδομητικός χρ…

-
Πρωτοφάγαμε αυτή τη συνταγή με όλων των ειδών τα φασόλια στο σπίτι της κοσμοπολίτισσας θείας μας. Η Φανή μόλις είχε επιστρέψει από τη Μοντάνα, όπου είχε συνδυάσει συνέδριο με εξορμήσεις για σκι, φέρνο…

-
Ο νέος αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, ο Γιάννης Τσιρώνης, γιόρτασε τα πρώτα “υπουργικά” του γενέθλια στις 28 Φεβρουαρίου. Ήταν μια από τις σπάνιες φορές που δεν περάσαμε μαζί την ημέρα των γενεθλ…

-
«Είναι θεσμός», λένε κάποιοι φιλοξενούμενοί μας, «να κάνουμε Κούλουμα στο Milias Camps Village . Σκι νωρίς το πρωί στον Παρνασσό και το μεσημέρι στα Σπιτάκια για χαρταετό και το μυδοπίλαφο της Αλέκας»…

-
Μπορεί η Αποκριά και οι μεταμφιέσεις, για φέτος τουλάχιστον, να αποτελούν παρελθόν, στον απόηχο της γιορτής όμως κέρδισα δυο – τρία μαγειρικά σουξέ χάρη στο μασκέ πάρτυ που σκαρώσαμε την περασμένη Κυρ…

-
Το κέικ θεωρείται ένα εύκολο γλυκό. Ρίχνεις όλα τα υλικά στο μίξερ, αναδεύονται μέχρι να ομογενοποιηθούν, ρίχνεις το μείγμα στη φόρμα, αμέσως στον φούρνο κι αυτό είναι όλο. Παρόλα αυτά εγώ και τα κέικ…

-
Η ιδέα μου ήρθε όταν μπήκα στο σπίτι της φίλης μου που είχε οργανώσει ένα αποκριάτικο “Φιόγκος-πάρτι”. Πηγαίνοντας την παραμονή, για να βοηθήσω στις τελευταίες λεπτομέρειες, βρέθηκα πνιγμένη στους φιό…

-
Την λέω «αποκριάτικη» γιατί είναι χρωματιστή σαν χαρτοπόλεμος και μεταμφιεσμένη σαν στολή τούρτας που την φοράει μια σαλάτα. Μοιάζει με γλυκό κι όμως είναι αλμυρή και την έφτιαξα στο “περούκα-πάρτι” π…

-
Δοκίμασα αυτή τη συνταγή με μεγάλη επιφύλαξη. Ο συνδυασμός της γλώσσας με τα μανιτάρια δεν μου πολυγέμιζε το μάτι αλλά, όπως αποδείχτηκε, έπεσα έξω. Η αλήθεια είναι πως δεν είναι η πρώτη φορά που με ε…

-
Όλα ήταν τέλεια προγραμματισμένα. Είχα στήσει το ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς στην εντέλεια. Τα πάντα λειτουργούσαν ρολόι στο Milias Camps Village . O στολισμός, τα δώρα για τα παιδάκια, ακόμα και τα πυρ…

-
Θυμάστε εκείνη τη διαφήμιση που παιζόταν πριν από πολλά χρόνια, με σλόγκαν “μην την πιείτε… λουστείτε”, η οποία διαφήμιζε ένα σαμπουάν μπύρας; Εγώ, λοιπόν, φέτος έφτιαξα χριστουγεννιάτικα σαπουνάκια…

-
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τη βασιλική θέση στα γιορτινά τραπέζια κατέχουν οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα, ενώ ανήκει δικαιωματικά στις δίπλες: πέρα από γένους θηλυκού, είναι χρυσαφένιες και δαντελω…

-
Η μακεδονίτικη πιπερόπιτα είναι η αγαπημένη της αγαπημένης μου Αννούλας, με την οποία έχω διπλό δεσμό: είμαι και θεία και νονά. Γι’ αυτό την κάνω όπως και να ‘χει, κάθε χρόνο ανήμερα της Αγίας Άννης. …

-
Ανέκαθεν ήμουν καχύποπτη με αρκετά από αυτά που υποστηρίζουν όσοι ορκίζονται στην αυστηρή υγιεινή διατροφή. Από διαίσθηση, χωρίς να είμαι ειδικός και, κυρίως, χωρίς επιστημονική κατάρτιση. Μέχρι που β…

-
Τα Ναβαλίνα (navelina) έκαναν και φέτος την εμφάνισή τους στα μανάβικα. Είναι τα αγαπημένα μου πορτοκάλια γιατί δεν είναι τρομερά γλυκά, έχουν πολύ χυμό και σχεδόν καθόλου κουκούτσια. Είναι μέτρια σε …

-
Κάθε χρόνο, με τις τελευταίες μελιτζάνες που μαζεύω από το μποστάνι μου, φτιάχνω ένα πανηγυρικό ναξιώτικο έδεσμα, το οποίο λατρεύουμε οικογενειακώς. Πρόκειται για μια σούπερ σπεσιαλιτέ, όπου τα διάσημ…

-
Με τα σοκολατάκια αυτά κέρδισα ένα διαγωνισμό σε ένα καταφύγιο. Τα θυμήθηκα τώρα που κρύωσε ο καιρός και μου ήρθε ξανά έντονη η νοσταλγία για σκι, κρύο, χιόνια, βουνό και ευχάριστες μαζώξεις γύρω από …

-
Πέντε υπέροχα κορίτσια από τις Η.Π.Α. ομόρφυναν την καλοκαιρινή μας παρέα φέτος. Όλες απόφοιτες από επιφανή αμερικανικά πανεπιστήμια, αποφάσισαν να περάσουν στην Ελλάδα τις καλοκαιρινές τους διακοπές …

-
Κάθε φορά που, μαγειρεύοντας, χρησιμοποιώ βούτυρο, στο μυαλό μου έρχεται το πονηρό – μοναδικό στο είδος του – χαμόγελο της Μέριλ Στριπ. Στο έργο «Τζούλι και Τζούλια». Η βραβευμένη με Όσκαρ σπουδαία ηθ…

-
Δεν ξέρω αν συμβαίνει σε όλους, σε μένα πάντως, αφού έχει κλείσει ένας κύκλος – ανεξάρτητα αν είναι καλός ή κακός -, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, μου έρχονται στο μυαλό μνήμες – αντίστοιχα όμορφε…

-
Να το και το δεύτερο κόλπο μου: Μετά τα μπισκότα παλμιέ , που έμοιαζαν γλυκά αλλά μόνο γλυκά δεν ήταν, ο μπουφές του πάρτι είχε και τσιζκέικ αλμυρό, επίσης μεταμφιεσμένο, από το οποίο δεν έμεινε ούτε …

-
Φέτος αποφάσισα να τους την σκάσω. Να καλέσω για γλυκό και να προσφέρω αλμυρό σε συσκευασία γλυκού. Έτσι, για πλάκα. Για να θυμούνται οι φίλοι μου ένα ακόμα κάλεσμα της Αλέκας διαφορετικό από τα άλλα.…

-
Η βόλτα στην Κεντρική Λαχαναγορά Αθηνών είναι μια εμπειρία. Στρίβοντας και μπαίνοντας από την κεντρική πύλη νομίζεις ότι βρίσκεσαι σ’ έναν άλλο κόσμο, σ’ έναν κόσμο που ζει και λειτουργεί με βασικό γν…

-
Αισθανόμουν τις σταγόνες του ιδρώτα να κατηφορίζουν με ταχύτητα την πλάτη μου. 39,7 °C έγραφε ο υδράργυρος στο κέντρο της Αθήνας εκείνο το μεσημέρι του Ιουλίου, που έπρεπε επειγόντως να φτάσω μέχρι τη…

-
Το χρονομέτρησα. Είναι το τέλειο φαγητό για μετά τη θάλασσα. Φτερούγες κοτόπουλου με κινέζικη εσάνς. Η διάρκεια ψησίματός του είναι περίπου 20 – άντε 25 – λεπτά σ’ έναν πιο αργό στο ψήσιμο φούρνο. Όσο…

-
Αγουροξυπνημένη και ψιλοεκνευρισμένη, επειδή με είχε ξυπνήσει ο γνωστός γύφτος Χαλανδρίου «Αλέξανδρος, το καλό παιδί» που περνά κάθε τρεις και λίγο και θέλει σώνει και καλά να καθαρίσει τις αποθήκες μ…

-
“Μαφίσια” και σε παρένθεση “Ειρήνης” (δηλαδή της αδερφής της και μαμάς μου) έγραφε το τεφτέρι της θείας μου της Νόρας. Χρειάστηκε να αποκρυπτογραφήσω την συνταγή για να την φτιάξω, όμως άξιζε τον κόπο…

-
“La vie dans la campagne”: αυτός ήταν ο τίτλος του φετινού πάρτι των κουμπάρων. Αυτή την ονομασία έχουμε δώσει στην ετήσια γιορτή που εδώ και δεκαπέντε χρόνια μας καλούν ανελλιπώς οι κουμπάροι μας, η …

-
Απ’ ότι φαίνεται έπρεπε να φτάσω στα 55 μου για να ανακαλύψω ποιο είναι το αγαπημένο μου λουλούδι. Κι αυτό είναι η αμαρυλλίδα. Δεν υπάρχει τίποτα που να μη με εντυπωσιάζει σ’ αυτό τον εξωτικό βολβό: τ…

-
Αυτό το τόσο καλοκαιρινό και δροσερό φαγάκι διάλεξα για την καυτή – από κάθε άποψη, κλιματολογική και μη – επομένη ημέρα των εκλογών. Και επειδή συμβιώνω με τρεις άντρες που λατρεύουν τα μαθηματικά, τ…

-
Οι καλεσμένοι μου συχνά με δουλεύουν επειδή θεωρούν ότι δεν τα πάω καλά με τις ποσότητες. “Κάθε φορά μαγειρεύεις για ένα λόχο” μου λένε και “καλά, ποτέ δεν χορταίνει το μάτι σου;” ή “τι σου φταίνε τα …

-
Ήδη καθόμαστε στη βεράντα, απλώνουμε τα πόδια μας ως τα κάγκελα, χαζεύουμε το φεγγάρι για λίγο, μέχρι να φύγει η σκόνη της μέρας και ν’ αρχίσουμε να μιλάμε. Να λυθεί η γλώσσα. Αστειάκια, πειράγματα, π…

-
Την ιδέα μου την έδωσε η φίλη μου η Μαρία, μια ολόφρεσκη μανούλα, που, όπως συμβαίνει “και στις καλύτερες οικογένειες”, δεν έχει βρει ακόμα τους ρυθμούς της και δεν έχει λύσει πρακτικά προβλήματα που …

-
Η προετοιμασία της δεν θα σας πάρει πάνω από 7 λεπτά. Είναι μια τυρόπιτα που θα σας βγάλει από τη δύσκολη θέση την τελευταία στιγμή, αρκεί να της δώσετε λίγο χρόνο μεταξύ προετοιμασίας και ψησίματος. …

-
«Τα μακαρόνια – πίτσα της θείας Μαίρης»: έτσι αποκαλούσαν τα παιδιά μου αυτό το θαυμάσιο έδεσμα. Η αδερφή μου, που είχε λανσάρει το πιάτο στις οικογενειακές μας μαζώξεις, έγινε επάξια και η νονά του. …

-
Το σπίτι ήταν απίστευτο. Ένα παλιό σχολείο, το οποίο οι τωρινοί ιδιοκτήτες μετέτρεψαν σε κατοικία. Σε σπίτι – παλάτι. Η πρόσκληση ανοιχτή. Όλοι οι καλοί, καλοδεχούμενοι. Ειδικά οι Έλληνες, μια που η γ…

-
«Τζώρτζη, θα βοηθήσεις στο ψήσιμο;» ρώτησε η Δάφνη τον άντρα μου, ο οποίος εκτός από τη μπύρα και το ποδόσφαιρο σιχαίνεται και το ψήσιμο, τα κάρβουνα κι όλη αυτή τη διαδικασία. Πόσο μάλλον όταν θα πρέ…

-
Παλιά κάναμε «πυτζάμα πάρτι». Ξέρετε, μαζευόμαστε όλες οι φιλενάδες και κοιμόμασταν στρωματσάδα στο σαλόνι της μαμάς μας. Αφού πρώτα είχαμε βάψει τα νύχια μας, είχαμε εκμυστηρευτεί η μια στην άλλη τα …

-
Με επιμονή και υπομονή, μετά από πολύωρες συζητήσεις και σκληρό ρεπορτάζ, που – πρέπει να ομολογήσω – δεν ήταν πάντα «με τον σταυρό στο χέρι», κατάφερα να αποσπάσω από διάφορους μαγείρους – επαγγελματ…

-
Πριν από δέκα ημέρες είχα τα γενέθλιά μου. Στις 3 Μαρτίου έκλεισα αισίως τα 55. Για κάποιο λόγο φέτος αυτός ο εορτασμός δεν έχει τελειωμό. Από την Καθαρή Δευτέρα (ήταν στις 3 Μαρτίου και επομένως συνέ…

-
Με τα ρεβύθια έχω μεγάλο κόλλημα. Μου αρέσουν πάρα πολύ. Ανέκαθεν μου άρεσαν. Ήταν, μάλιστα, το αστείο της οικογένειας. Ήμουνα – δεν ήμουνα τριών – τεσσάρων χρονών και όταν με ρωτούσαν την ερώτηση – κ…

-
Τα σπιτικά ντολμαδάκια είναι αξεπέραστα. Η γεύση τους, όπως και να το κάνουμε, δεν συγκρίνεται με κανένα ετοιματζίδικο. Εγώ, γιαλαντζί της προκοπής δεν έχω φάει πουθενά εκτός σπιτιού. Καμιά κονσέρβα, …

-
Το ξέρατε ότι υπάρχει Ελληνική Ακαδημία της Καυτερής Πιπεριάς, με τα αρχικά Ε.Α.Κ.Π.; Εγώ το έμαθα πρόσφατα και μάλιστα από σπόντα. Το έμαθα εξαιτίας μιας αποτυχημένης εκδρομής για σκι, στις Αγριόλευκ…

-
Η σκηνή θύμιζε Sex & the City. Με κρίσιμες, βέβαια διαφορές: Δεν είμαστε στο Μανχάταν, στην Αθήνα είμαστε και δεν μιλάγαμε για σχέσεις αλλά για τα παιδιά μας. Πάντως ήμαστε τέσσερις, η καθεμιά με διαφ…

-
Αυτή η πίτα έχει πολλά χαρίσματα: Πρώτ’ απ’ όλα είναι εξαιρετικά εύγευστη. Ο κιμάς “παντρεύεται” θαυμάσια με τα λαχανικά και τα τυριά. Δεύτερον, είναι χορταστική. Όλα αυτά τα υλικά ενωμένα προσφέρουν …

-
«Διακόσια ευρώ ήταν το πρόστιμο. Για να αποσύρω το επί ενάμιση χρόνο ακινητοποιημένο αυτοκίνητο έπρεπε να πληρώσω τετρακόσια πενήντα ευρώ, τα τέλη κυκλοφορίας συν το πρόστιμο». «Γιατί δεν είχες καταθέ…

-
Στη Ζάκυνθο δεν έχω πάει. Ούτε το μοσχάρι είναι το αγαπημένο μας κρέας, γι’ αυτό και δεν το μαγειρεύω συχνά. Όμως το «Mοσχάρι ζακυνθινό με κεφαλοτύρι», όπως τιτλοφορείται στο τεφτέρι της μαμάς μου, εί…

-
Εγώ με όσους δηλώνουν «δυσανεξία στη γλουτένη» και τρέχουν να βρουν ψωμί dinkel και αλεύρι ζέας είμαι ελαφρώς επιφυλακτική. Θεωρώ ότι πρόκειται για μια καινούρια τάση που παρασύρει λίγο – πολύ τους μο…

-
Με το που άνοιξε η πόρτα με συνεπήρε ένα περίεργο συναίσθημα. Ένιωσα σαν να έμπαινα μέσα σ’ ένα κινηματογραφικό πλατό όπου γυριζόταν μια ταινία εποχής. Δεν ήταν ακριβώς δέος αλλά μια αίσθηση ότι κάτι …

-
Ηταν οκτώμιση περίπου το πρωί. Το χειμωνιάτικο τοπίο στον Παρνασσό θύμιζε Highlands. Η ομίχλη έφτανε μέχρι κάτω και κοιτώντας στον ορίζοντα έβλεπες πάνω από το σύννεφο, που χάιδευε το χώμα, τις κορυφέ…
