Κατηγορία: Wiki

  • Στις 12 και 13 Απριλίου, στο πολιτιστικό κέντρο Ελληνικού, η ομάδα φυσικής καλλιέργειας “Άγρια χόρτα” σε συνεργασία με τον Παναγιώτη Μανίκη διοργανώνουν μια “γιορτή αυτάρκειας” με εργαστήρια, ομιλίες,…

    Η γιορτή της αυτάρκειας στο Ελληνικό
  • Στενοχωριέμαι κάθε αρχή Χειμώνα όταν σε κλαδεύω, μουριά μου. Σε κλαδεύω αυστηρά. Στην άκρη από κάθε χοντρό μπράτσο σου αφήνω μόνο ένα κλωνάρι κι αυτό κομμένο στην άκρη.

    Μουριά: τα δάκτυλα της Άνοιξης
  • «Μη φας κουκιά ωμά – θα πεθάνεις!». Πόσοι από μας θυμόμαστε τη φοβέρα αυτή από τα παιδικά μας χρόνια. Την ακούγαμε κάθε άνοιξη, όταν στα μποστάνια τα κουκιά ήταν οι πρώτοι φρέσκοι πειρασμοί που άρχιζα…

    Προσοχή, κουκιά!
  • Το 1703, ο βοτανολόγος Charles Plumer περιέγραψε ένα ανθόφυτο δέντρο στο νησί της Martinique. Το φυτό ήταν γνωστό στους ιθαγενείς του νησιού ως “talauma”, παρόλα αυτά ο Plumer του έδωσε το όνομα Magno…

    Μανόλια, ωραία και αρχαία
  • Σε όποιον φίλο μου έδειξα φωτογραφίες τραβηγμένες στο κέντρο της Αθήνας, στην Ιερά Οδό, με εγκαταλειμμένα παλιά λιόδεντρα, που έχουν ίσως και 5 η 8 χρόνια να κλαδευτούν, κανείς βέβαια δεν φαντάστηκε ό…

    Ο ελαιώνας του αίσχους στην Ιερά Οδό
  • Κοντεύει να τελειώσει η εποχή τους εδώ στην Κέρκυρα. Είναι από τα πιο εύκολα χόρτα να μαζέψει κανείς γιατί δεν κρύβονται χαμηλά στο χώμα αλλά ορθώνονται φωνάζοντας «Εδώ είμαι!». Ακόμα και οι πιο άπειρ…

    Άλλο οβριές κι άλλο σπαράγγια
  • Το «ανακάλυψα» στις σελίδες του Independent εδώ και 6-7 χρόνια, σ’ ένα άρθρο με τίτλο «Πού διαλέγουν να φάνε οι σεφ τριών αστέρων;». Διάβασα γοητευμένη για μια σχεδόν άγνωστη μικρή «ψησταριά» σ’ ένα χ…

    Etxebarri: το καλύτερο εστιατόριο του κόσμου;
  • Πέρσι, ένας αναγνώστης, σε σχόλιο σε άρθρο, μου ζήτησε να γράψω για τα «αυγά μπένεντικτ.» Του απάντησα ότι δυστυχώς αυτό το φαγητό δεν είναι του στυλ μου και ίσως το γράψει κάποιος άλλος. Μετά το μετά…

    Tα πιστεύω και τα γούστα στο φαΐ
  • Το 1911 εκδόθηκε στην Αγγλία ένα βιβλίο με τίτλο An artist in Corfu . Η συγγραφέας, Σόφη Άτκινσον, είχε φιλοξενηθεί για 2-3 ανοιξιάτικους μήνες στο σπίτι που είναι τώρα δικό μου και περιλαμβάνει μερικ…

    Ο τοίχος είχε τη δική του ιστορία
  • Θα σε περιμένω στις 9 απόψε, στη Στοά των Αθανάτων. Αν κατεβαίνεις από Σοφοκλέους και πριν την Αθηνάς, στρίψε αριστερά. Μη διανοηθείς να πάρεις αυτοκίνητο. Έχει τόση κίνηση, θα μαρτυρήσεις. Το μετρό; …

    Ραντεβού το βράδυ στην Αγορά
  • Λίγο άμα ψάξεις το θέμα της δακοκτονίας στην Ελλάδα, θα βγάλεις καντήλες. Δεν θα περίμενα ότι για ένα τόσο σοβαρό θέμα, που αφορά αποφασιστικά κάθε χρόνο την ποσότητα και την ποιότητα του ελαιολάδου, …

    Οργανωθείτε: ο δάκος έρχεται και θα δαγκώσει
  • Φέτος επισκεφτήκαμε για πρώτη φορά τη BIOFACH στη Νυρεμβέργη, τη μεγαλύτερη έκθεση βιολογικών και οργανικών προϊόντων παγκοσμίως.  Τονίζω το «για πρώτη φορά», για να επισημάνω ότι δεν γνωρίζω πολλά γι…

    Λίγοι αλλά λέοντες
  • Το πορτοκάλι έχει μια παλιά μυθική σχέση με την Αργολίδα. Αφορμή μου έδωσε η πρωτοβουλία του Φουγάρου , του πολυχώρου τέχνης και ζωής της Φλωρίκας Κυριακοπούλου στο Ναύπλιο, για διαγωνισμό γλυκού και …

    Αργολίδα: Τα μήλα των Εσπερίδων
  • Μου φαίνεται τελείως απίθανο επί ημερών πρωθυπουργού που κατάγεται από την ελαιομάνα Καλαμάτα να δοθεί το σύνθημα της υποβάθμισης του ελαιολάδου μας, αλλά είπα να γράψω δυο λόγια προτού μας προλάβουν …

    Καλαματιανός πρωθυπουργός θα υποβαθμίσει το ελαιόλαδο;
  • Όσο περιμένουμε τους ειδικούς να μιλήσουν, στον χορό που άνοιξε η Χριστίνα Ταχιάου θα ήθελα να ακολουθήσω κι εγώ, ο μη ειδικός. Το θέμα είναι τι κάνουμε λάθος και η αγροτική παραγωγή της Ελλάδας δεν ε…

    Ακούει κανείς;
  • Τις προάλλες κατέβηκα στον Βόλο για δουλειές. Εκεί που έτρεχα στην Ανθίμου Γαζή, έπεσα πάνω στον Παππού με τα μουστολούκουμα. Ποιον Παππού; Ένας είναι ο Παππούς με τα μουστολούκουμα!

    Ο ευτυχής Παππούς του Βόλου
  • Η αγκινάρα της Ιερουσαλήμ (Helianthus Τuberosus – Ηλίανθος ο κονδυλώδης) ή Τοπιναμπούρ σαν φυτό δεν έχει σχέση με αγκινάρα αλλά πρόκειται για έναν ηλίανθο που αναπτύσσει φαγώσιμους βολβούς στη ρίζα το…

    Η αγκινάρα της Ιερουσαλήμ
  • Δεν γίνεται να αγαπάς το ελαιόλαδο, να το εξυμνείς και να το καταναλώνεις ενώ παράλληλα έχεις και ένα – δυο μπουκάλια με σπορέλαιο στο ντουλάπι σου. Δεν γίνεται. Δεν πρέπει! Δεν μου φαίνεται καθόλου π…

    Πετάξτε τα σπορέλαια!
  • Δεν φταίω εγώ που οι εποχές έχουν μπερδευτεί τώρα τελευταία με τον γλυκό καιρό που συνεχίζεται και τις όμορφες λιακάδες ανάμεσα στις ποτιστικές βροχές! Ξεκίνησα να φτιάχνω ένα καλάθι για το κέντρο του…

    Ένα καλάθι άρτζι – μπούρτζι
  • Χειμώνας. Ψιλόβροχο και ομίχλη. Διασχίζω πάλι το θεσσαλικό κάμπο από Βόλο προς Καρδίτσα. Η μουντή διαδρομή μού θυμίζει έντονα τον στίχο του Σαββόπουλου « άθλια χωριουδάκια και ασυνάρτητη επαρχία ». Αλ…

    Οι θηρευτές της κρίσης
  • Φέτος ακόμα δεν έχουμε νιώσει παγωνιά και ο κήπος διατηρεί ακόμα μερικά ίχνη χρώματος… ιδίως μερικά τριαντάφυλλα από τις παλιές αναρριχώμενες ποικιλίες με τις αραιές κόκκινες και ροζ πινελιές τους. Αλ…

    Ο κήπος στην όμορφη γύμνια του
  • Με το που άνοιξε η πόρτα με συνεπήρε ένα περίεργο συναίσθημα. Ένιωσα σαν να έμπαινα μέσα σ’ ένα κινηματογραφικό πλατό όπου γυριζόταν μια ταινία εποχής. Δεν ήταν ακριβώς δέος αλλά μια αίσθηση ότι κάτι …

    Caffè Florian: ματαιοδοξία για τουρίστες;
  • Καλή Χρονιά με τα χειμωνιάτικα λουλούδια του κήπου και του αγρού: τριαντάφυλλα, νάρκισσους και τις πρώτες άγριες ίριδες.

    Από τον κήπο μου και την καρδιά μου
  • Διαβάζοντας το δελτίο του απηρχαιωμένου πλέον Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων, μόνο απογοήτευση και θλίψη μπορούν να σου προκαλέσουν τα στατιστικά στοιχεία για τις εξαγωγές μας σαν χώρα γενικότερα αλλ…

    Εξαγωγές ελαιολάδου: Ξυπνήστε! Βαρεθήκαμε…
  • Κι όλα τα μίκρυνε ο άθλιος: καλάθια, κουβάδες, καζάνια, κόπανους, μαστέλα, ταβλομαστέλες, στάχτες, νερά αστείρευτα και απόβλητα ατελεύτητα, τα άρπαξε ο χρόνος και τα έβαλε μέσα  σ’ ένα μικρό πλαστικό …

    Η Πείνα και η Δίψα: στο πλυσταριό
  • Σε συνέχεια του κειμένου « Φτιάχνω ξενώνα για τις πεταλούδες », θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις πανέμορφες κάμπιες – και ορισμένες διάσημες – που έχει τύχει να φιλοξενήσω στο δικό μου μποστάνι.

    Διάσημες κυρίες στον κήπο μου
  • Ιούλιος 2013 στην Τσαγκαράδα. Μεσημεράκι σχεδόν. Είμαι στην άκρη του δρόμου με τα κουβαδάκια μου και μαζεύω βατόμουρα από τις αγκαθιές. Σταματάει απότομα δίπλα μου ένα αυτοκίνητο που έρχεται από τον Μ…

    Γιορτάζουμε: το άγχος της διασημότητας
  • Με ευκαιρία την επέτειο αυτή θέλω να ευχαριστήσω τον Σταύρο για την καινούργια οικογένεια που μου χάρισε, την Αναστασία για την ευκαιρία που μου έδωσε, τη συνεχή ενθάρρυνση και υποστήριξη και τις μακα…

    Γιορτάζουμε κι ευχαριστούμε
  • Για τους επαρχιώτες, σαν κι εμάς, που δεν έχουμε τη δυνατότητα να πάμε στο Παντοπωλείο της Μεσογειακής Διατροφής (Σοφοκλέους 1 & Αριστείδου 11), ή στο Παντοπωλείο Στοάς Αθανάτων (Αρμοδίου 2, στη Βαρβά…

    Ηλεκτρονικά μπακάλικα με διαλεχτά προϊόντα
  • Είναι μια κολώνια που κρατάει χρόνια. Ο αδήλωτος έρωτας της Νιρβάνας μου και του άντρα, του αγέρα μου. Ξεκίνησε κάτι δεκάδες καλοκαίρια πριν, πάνω σε ένα σκαρί στις θάλασσες του Ιούνη. Ένα μεσημεριάτι…

    Έρωτας και διεκδίκηση στη φύση
  • Στον χειμωνιάτικο κήπο οι καιρικές συνθήκες και η ποιότητα του φωτός παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Η χειμωνιάτικη λιακάδα καθώς και η μολυβένια συννεφιά τονίζουν, η καθεμιά με τον τρόπο της, και διαφορ…

    Το πράσινο του Δεκεμβρίου
  • Η απόλυτη γιαπωνέζικη τελειότητα αλλά και η έλλειψη ψωμιού και γαλακτοκομικών δεν συνηθίζονται εύκολα… Την πρώτη μέρα που πήγα για πρωινό, ανεβαίνοντας το σκαλάκι για την τραπεζαρία του ryokan , ξέχ…

    Natto, Miso κι άλλα “μισοχαλασμένα”
  • Όταν το πρωτοαντίκρισα, ένα κρύο φθινόπωρο πάνω στο Πήλιο, πολύ παραξενεύτηκα. Τι μυστήριο φρούτο είναι τούτο; Εξωτικό πολύ μου φάνηκε. Καφέ, σκληρό, ανοιχτό σαν λουλούδι. Το δοκίμασα. Ξινό και στυφό.…

    Ένα μυστήριο μούσμουλο
  • Πέρασα δέκα μέρες στην Ιαπωνία και θα σας μιλήσω για φαγητά και άλλες απίθανες εμπειρίες που έζησα στην παράξενη και απόμακρη αυτή χώρα. Τα φαγητά που τρώγαμε κάθε μέρα – σε εστιατόρια και σπίτια – λί…

    Ιαπωνία, σήμερα: φαγητό και άλλες απίθανες εμπειρίες
  • Οριοθετώντας το κλείσιμο των φθινοπωρινών εξορμήσεων (τουλάχιστον για την κεντρική Ελλάδα), οι μανιταρόφιλοι της ομάδας mycosmos οργανώνουν ένα μανιταροσεμινάριο την Κυριακή 24 Νοεμβρίου. Το σεμινάριο…

    Μάθε μου τα μανιτάρια
  • Όπως πολλές οικογένειες, έτσι μπορούν και οι κήποι να έχουν το χαϊδεμένο τους μέλος, εκείνο που συγκεντρώνει φροντίδα και περιποίηση αν όχι απαραίτητα και αγάπη. Στον δικό μου κήπο το χαϊδεμένο παρτέρ…

    Το χαϊδεμένο παρτέρι
  • Πριν απο λίγες μέρες βρέθηκα στις Βρυξέλλες κι επειδή είχα υποσχεθεί στην Αναστασία ότι θα γύριζα με κάτι ενδιαφέρον, όταν ο οικοδεσπότης του ταξιδιού μου πρότεινε τη μπύρα Westvleteren ακολούθησα τη …

    Westvleteren: η καλύτερη μπύρα του κόσμου
  • Την Κυριακή 10 Νοεμβρίου, στις 6 το απόγευμα, θα γίνει στο Μουσείο Γουλανδρή της Κηφισιάς μια διάλεξη που δεν πρέπει να χάσετε. Σας εγγυώμαι ότι το θέμα της ομιλίας θα είναι μια εμπειρία που θα αλλάξε…

    Ο φιλόσοφος της μεσογειακής γης έρχεται στην Αθήνα
  • Μαζί με το αλάτι και το ελαιόλαδο το Maras – το λιαστό μεσογειακό κοκκινοπίπερο ή pul biber – είναι το τρίτο βασικό και απόλυτα απαραίτητο υλικό που χρησιμοποιώ στα φαγητά μου.

    Πιπερόκαμμα και μαράς: η καυτερή νοστιμιά
  • Αυτή την εποχή στον κήπο δεν μετράνε τόσο τα λουλούδια όσο η ατμόσφαιρα – και χρησιμοποιώ τη λέξη και μεταφορικά αλλά και στην κυριολεξία. Αυτό ισχύει παντού, βέβαια, αλλά εδώ στην Κέρκυρα αποκτά ιδια…

    Πριν τον Νοέμβριο: η μοναδική ατμόσφαιρα του κήπου
  • Αυτή την εποχή αρχίζουμε και δίνουμε τη μάχη στην πρώτη γραμμή, στα ελαιοτριβεία, την πιο κρίσιμη μάχη για το λαδάκι μας. Προσπαθούμε να γίνουν οι σωστές κινήσεις και διαδικασίες μέσα πια στο ελαιοτρι…

    Λιοτριβιάρη, άκουσέ με
  • Στη δυτική Ευρώπη το λουλούδι που θεωρείται χαρακτηριστικό αυτής της εποχής είναι το άστρο (Aster amelius) και μάλιστα το κοινό του όνομα είναι Michaelmas daisy, γιατί θεωρείται ότι ανθίζει την τελευτ…

    Ο κήπος τον Οκτώβριο: έχει απ’ όλα!
  • Μας μπήκε με ψύχρα ο μήνας και χωρίς να έχει πέσει αρκετή βροχή τον Σεπτέμβριο. Το δεύτερο επηρεάζει τη σπορά, τα φυτέματα και τα μεταφυτέματα που σκοπεύαμε, αλλά αυξάνει τη χαρά που μας δίνει ο κήπος…

    Τα θαύματα ξεπηδάνε στον κήπο, τον Οκτώβριο
  • Σε μια εποχή που η εξομοιoποιητική των πάντων διαδικασία συντελείται καθημερινά, είναι ορισμένοι συμβολισμοί οικογενειακής ενότητας που χαροπαλεύουν. Μαζί τους και το οικογενειακό τραπέζι με τη θαλπωρ…

    Τραπέζι: η γιορτή της διαιώνισης
  • Σας έχω ξαναπεί ότι αγαπώ υπερβολικά τους βολβούς. Με γοητεύει η ιδέα του θησαυρού αποθηκευμένου σ’ ένα ασήμαντο κρεμμύδι ή πατατοειδές που, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, κάνει θεατρικότατη εμφάνιση …

    «Σκίλλα» όχι «σκύλα»
  • Τον Ιούνιο σας είχα μιλήσει για τα λευκά ευωδιαστά λουλούδια στο φεγγαρόφωτο . Από τότε το σκηνικό έχει αλλάξει. Οι μανόλιες και οι γαρδένιες έχουν τελειώσει από καιρό καθώς και τα λίλιουμ. Η Choyisia…

    Βασίλισσα για μια νύχτα
  • Οι λέξεις έχουν τη δική τους ετυμολογία και τη δική τους ιστορία. Από σήμερα ξεκινάμε να τρώμε τις πληροφορίες που υπάρχουν στα τραπέζια μας ή φύονται σε χώμα.

    Οι λέξεις στις γεύσεις
  • Είναι κάτι μέρες στην ζωή που σε ζουν διαφορετικά. Βάζουν το ανέλπιστο, το απρόβλεπτο, το ξαφνικό, το φαντασιακό μαζί και φτιάχνουν κάτι κράματα για να ακουμπάει η ζωή. Είναι σαν να ανακατεύεις χρώματ…

    Με άρωμα από μπουγαρίνι
  • Στην Κέρκυρα ξέρουμε ότι τέλειωσε το καλοκαίρι όταν εμφανιστούν οι γυμνές κυρίες. Εκεί που ήταν στεγνό χώμα, χαραγμένο από την ξηρασία, με τις πρώτες υγρές δροσιές του Σεπτεμβρίου πετάγεται από τη μια…

    Οι γυμνές κυρίες ξεπρόβαλαν
  • Να διαλύσουμε την Δημοτική Αστυνομία. Να την διαλύσουμε. Να διαλύσουμε την ΕΡΤ. Να την διαλύσουμε. Να διαλύσουμε τα Αμυντικά Συστήματα. Να τα διαλύσουμε. Να διαλύσουμε την Αεροπορική Βιομηχανία. Να τη…

    Να τα διαλύσουμε όλα; Όχι!
  • Όταν ήμουν παιδί, σε πολλές συνοικίες της Αθήνας, οι τζιτζιφιές (Ziziphus jujube) κυριαρχούσαν στους δρόμους. Τώρα έχουν εξαφανιστεί, μαζί με τις πιπεριές και τις νεραντζιές του Κακλαμάνη. Πάντως εγώ …

    Στις Τζιτζιφιές, σε πελάγη ευτυχίας
  • Κι όμως, Άλκη μας. Να που ξέρεις έναν Aθηναίο που « έφαγε από το καρπούζι του ». Και από τα πεπόνια του. Τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια είχαν όλα ξεραθεί, όπως και τα δικά σου, αλλά δεν εγκαταλείψαμε τ…

    Κι όμως, φάγαμε καρπούζι ταράτσας
  • Για μένα ένα σημάδι ότι το καλοκαίρι θα τελειώσει είναι ο θάνατος μιας ντοματιάς. Δεν είναι αναμενόμενος θάνατος που σε προετοιμάζει ψυχολογικά, καθώς βλέπεις το φυτό να αποδυναμώνεται, να δυστυχεί, ν…

    Ξαφνικός θάνατος στο μποστάνι
  • Ακόμα κι όσοι δεν έχουμε κήπο έχουμε τουλάχιστον έναν βασιλικό στο περβάζι, έτσι για να θυμηθούμε ότι είμαστε στην Ελλάδα και είναι καλοκαίρι. Είναι ο σφαιρικός, ο μικρόφυλλος, ο σγουρός, που ξέρουμε …

    Βασιλικά μυστικά
  • Μου την χάρισε ο Άντυ τον περασμένο Απρίλιο. «Σπάνια πιπεριά Βατοπεδίου» μου είπε, διευκρινίζοντας ότι δεν βγάζει χρυσές λίρες αλλά καυτερές πιπεριές που ξεραίνονται και χρησιμοποιούνται σε χειμωνιάτι…

    Red hot chili peppers
  • Τρείς μήνες μετά τη φύτευσή της, η γνωστή πεπονιά είναι γεμάτη πεπόνια. Γυρίσαμε απο τις διακοπές και την βρήκαμε στην κατάσταση που βλέπετε. Με τρία μεγάλα και αρκετά μικρότερα πεπόνια – τα οποία στη…

    Βοηθήστε τα πεπόνια
  • Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ο ελληνικός κήπος είναι στις δόξες του στα μέσα του καλοκαιριού. Αντίθετα, είναι μάλλον θλιβερός, κουρασμένος και σκονισμένος. Ακόμα και αν έχουμε την άνεση να του …

    Ο κήπος στην κάψα του καλοκαιριού
  • Εδώ, στην Ελλάδα, ο δικός μας Υπουργός Γεωργίας, κύριος Τσαυτάρης, φαίνεται πως δεν πρόκειται να μας δείξει ότι καταλαβαίνει τι συμφέρει το ελληνικό ελαιόλαδο και πώς θα μπορούσε αυτός και το υπουργεί…

    Κύριε υπουργέ, πάρτε την απόφαση τώρα!
  • Άνθισαν αυτή την εποχή (τέλη Ιουνίου αρχές Ιουλίου) τα άγρια και τα ήμερα φυτά που συνηθίζουμε να καταναλώνουμε ξεραμένα όλο τον χρόνο, σε τσάγια, φαγητά, ακόμα και φάρμακα. Μια σκοτεινή γωνιά της κου…

    Αρωματικά ή μυρωδικά;
  • Τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια οι προσπάθειές μας να καλλιεργήσουμε καρπούζια και πεπόνια ταράτσας στέφθηκαν με απόλυτη αποτυχία. Την πρώτη χρονιά τα φυτέψαμε πολύ αργά (τέλος Ιουνίου) και τα καημένα δ…

    Καρπουζιά και πεπονιά: μακριά κι αγαπημένες