Κατηγορία: Μαγειρικές ιστορίες
-
Επειδή το φαγητό, εκτός απ’ όλα τα άλλα που λέμε, ή και που μάθαμε να λέμε, είναι «και αναμνήσεις», λέω να κάνω ποδαρικό εδώ στο bostanistas με κάτι τόσο ευτελές, όσο και μια κούνια ξύλινη σε πάρκο, π…
-
Όλοι θα τσιμπήσουν έναν ακόμη. Ή δύο. Ή τρεις και τέσσερις και πάει τρώγοντας. Δεν θα με αναγνώριζα αν, όπως σε κάθε μας τραπέζωμα, από μποστά μου περνούσαν φαγιάντζες με κεφτέδες και δεν έκλεβα, αχνι…
-
Η καλλιέργεια και η χρήση του τζίντζερ ξεκίνησε από την Ασία. Διαδόθηκε όμως στη Μεσόγειο από τα αρχαία χρόνια. Οι πρόγονοί μας και οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν στην ιατρική αλλά και στην κουζίνα. Η …
-
Δεν το πιάνει το μάτι σου. Σ’ ένα στενό δρομάκι που οδηγεί στη θάλασσα, εκ πρώτης όψεως χωρίς θέα, ούτε σπίτι, ούτε ταβέρνα. Λίγα τετραγωνικά με ερασιτεχνικό στήσιμο, κιλίμια και μαξιλάρια, μια γλάστρ…
-
Όσο προχωρούσε το καλοκαίρι, ήταν αδύνατο να σταθείς κάτω από την γκρίζα, τσίγκινη σκεπή της μικρής σοφίτας μου. Κατέβαζα τις τέντες του παραθύρου αλλά, έτσι κίτρινες όπως ήταν, το μόνο που κατάφερναν…
-
Τα λουλούδια του σχοινόπρασσου δεν είναι απλώς όμορφα. Είναι και φαγώσιμα. Κι απο προχθές που το ανακάλυψα ενώ θαύμαζα το αφιέρωμα στο ελληνικό στυλ απο το αγαπημένο remodelista, ψάχνω για ιδέες.
-
Σάββατο βραδάκι με πολλή καθυστέρηση ξεκινάω για τη Βουρβουρού της Χαλκιδικής, για το σπίτι του Γιάννη. Πολυαγαπημένος φίλος. Κλείνει τα πενήντα και το γιορτάζει. Καλεσμένοι όλοι οι αγαπημένοι του για…
-
Μου άναψε τα αίματα το σημείωμα της Καλής (μας) για την πολύτροπη αρμπαρόριζα, περιορισμένη κατά κανόνα στη φειδωλή παρουσία της στη μαρμελάδα ή στο γλυκό κυδώνι. Ας είμαστε ρεαλιστές, που έλεγε και τ…
-
Πήγε στο Βελεστίνο η φίλη μου για το Πάσχα και διηγούνταν ιστορίες για τσιπουρομεζέδες με ψαρικά. «Τι ψαρικά;» της είπα. «Αφού η βλάχικη παράδοση θέλει κρέατα και πίτες». Και μου τα ξεδιάλυνε όλα, διό…
-
Άλλη μια ιστορία για το bostanistas. Πάλι φυσικά με τη βοήθεια του Γιάννη . Τα γράφω στο χαρτί κι αυτός τα γράφει στον υπολογιστή. Και με βάζει να του τα διαβάζω κιόλας γιατί, λέει, δεν βγάζει τα γράμ…
-
Στη λαχανοσαλάτα μου βάζω συνήθως καρύδια ή αμύγδαλα αλλά αυτή τη φορά τα μόνα που βρήκα ξεχασμένα στο ντουλάπι ήταν μια χούφτα μπαγιάτικα αράπικα φυστίκια που κανονικά θα πήγαιναν για πέταμα.
-
Τέτοιες μέρες πάντα μου έρχεται πάλι στον νου εκείνη η Μεγάλη Βδομάδα που περάσαμε κάποτε στα Δωδεκάνησα. Ταξιδεύαμε από νησί σε νησί με το καΐκι και όπου νυχτωνόμαστε “πιάναμε λιμάνι”. Σ’ εκείνες τις…
-
«Γράψε ρε Πάνο για το bostanistas». Το ξέρεις, μάγειρας πως δεν είμαι Γιάννη μου. Μια ιστορία όμως θα την γράψω και κάμε την ό,τι θες. Πήρε που λες ο Κωσταντής τηλέφωνο. Θα ‘ρθουνε, λέει, την Παρακευή…
-
Παλιά κάναμε «πυτζάμα πάρτι». Ξέρετε, μαζευόμαστε όλες οι φιλενάδες και κοιμόμασταν στρωματσάδα στο σαλόνι της μαμάς μας. Αφού πρώτα είχαμε βάψει τα νύχια μας, είχαμε εκμυστηρευτεί η μια στην άλλη τα …
-
Με την αγάπη που έχω στις βασιλοπούλες αυτές της άνοιξης με την τρυφερή καρδιά – επιμένω, βλέπετε, στη φιλική αντιδικία με τον τίτλο, φυσικά και μόνο, του γοητευτικού παραμυθιού της Πηνελόπης Δέλτα -,…
-
Τα καθίσματα είχαν αφαιρεθεί από τη μεγάλη αίθουσα, στο γυαλιστερό παρκέ συσσωρεύονταν συνεχώς πολύχρωμες σερπαντίνες και κομφετί. Κάθε τόσο υπάλληλοι τα μάζευαν για να μη μπλέκονται στα πόδια των ζευ…
-
Αποφάσισα να γίνω άντρας: να τρώω πίτες με γύρο, να πίνω μπύρες, να τσακώνομαι για την ομάδα μου, τον Ολυμπιακό, να πηγαίνω να νιώθω πίκρες και χαρές στο Καραϊσκάκη, να βγαίνω με τους φίλους μου σε κα…
-
Το μαγειρέψαμε για φιλανθρωπικούς σκοπούς στην Ουάσινγκτον, σερβίροντας εκλεπτυσμένα και απλά, χωριάτικα πιάτα που ενθουσίασαν τους καλεσμένους μας!
-
Το καλοκαίρι του 1983, έναν χρόνο μετά τον πρόωρο θάνατο του πατέρα μου, βρισκόμασταν για έρευνα στο Συρράκο, ψηλά στα Τζουμέρκα. Περίφημο βλαχοχώρι, πανέμορφο, γαντζωμένο στα βράχια απόκρημνου γκρεμο…
-
Είναι γνωστό το τραγούδι που έγραψε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης πάνω στην «ελεγεία» του Ετεοκλή Τσώλη « Του Βοτανικού ο μάγκας ». Ένας μάγκας που πιθανόν να εργαζόταν ως βοτανιστής στα περιβόλια της Κολοκυ…
-
Εκείνη την εποχή, έναν χρόνο μετά το γύρισμα της χιλιετίας , ήμουν πλούσιος και κάπνιζα πούρα – μου φαίνεται όλοι ήμασταν πλούσιοι τότε, ακόμη και εκείνοι που είχαν αγοράσει μετοχές στη μεγάλη φούσκα …
-
« Το καλοκαίρι μαζί πηγαίναμε στην αμμουδιά, χέρι με χέρι και μ’ έν’ αστέρι για συντροφιά », τραγουδούσε αυτοπροσώπως συνοδεία ορχήστρας με ξενική προφορά ο Τόνυ Πινέλλι, Ιταλός τραγουδιστής που έκανε…
-
Έτσι δύσκολα που στα έφερε ο χρόνος. Κι ήταν δυο καλές και μια κακή, ήταν καλά. Αυτό σκέψου. Γιατί υπάρχουν και χειρότερα. Εύχομαι το ‘14 να σε βρει το ίδιο όμορφη και μυαλωμένη. Είναι χαλαρό και ζεστ…
-
Όλοι οι Ψυχογιαίοι του Νιοχωριού (και είναι πολλοί, το μεγαλύτερο σόι) αντί για βασιλόπιτα κόβουν «κουλούρα» και μάλιστα όχι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς αλλά την παραμονή των Χριστουγέννων. Μόνο αυτ…
-
Στο πατρικό μου σπίτι όλα τα πράγματα είχαν τη θέση τους, την εποχή τους και κυρίως τη σημασία τους. Με την εκ του πατρός γιαγιά μου έζησα μόνο τα πρώτα εννιά χρόνια της ζωής μου, αλλά η σκέψη αυτής τ…
-
Στην εθνική ιστορία η 13η Δεκεμβρίου έχει καταχωρηθεί ως η επέτειος του αποτυχημένου αντιπραξικοπήματος του τότε βασιλιά Κωνσταντίνου, που έγινε σαν σήμερα το 1967 – μια ακόμη απόδειξη της ανικανότητά…
-
«Πολύ μπελαλίδικα μπρε τζιέριμ». Η Λωξάνδρα αφέντρα της κουζίνας, με τη μακριά ποδιά της και κότσο τα μαλλιά της ανασκουμπώνεται. Τα υλικά όλα μπροστά της για να τυλίξει τα ντολμαδάκια της.
-
Ανάμεσα σ’ εκείνες τις δυο φέτες ζωής έλειπαν 30 χρόνια. Η μια φέτα ήταν μια στιγμή σε ένα δειλινό στην ακροθαλασσιά κάποιου νησιού. Ελληνικού. Που το δειλινό του, σου χώνεται βαθιά μέσα στο μυαλό σαν…
-
Το χοιρινό λίπος έρχεται να πάρει και πάλι τη θέση του στη σύγχρονη κουζίνα: αποδεδειγμένα πιο υγιεινό, με σαφώς λιγότερα “κακά” λιπαρά από το βούτυρο! Αν εξαιρέσει κανείς τους Εβραίους και τους μουσο…
-
Το σεμινάριο αναγνώρισης μανιταριών έγινε χτες, Κυριακή 24 Νοεμβρίου, στην Αρβανίτσα, ένα όμορφο φυσικό πάρκο με έλατα στον Ελικώνα. Παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, οι συμμετέχοντες ήταν αρκετοί.…
-
Μιλώ για μια κληρονομιά που η διάσταση αντικειμενικής και συναισθηματικής αξίας είναι σαδιστικά τεράστια. Μα για να διατηρηθεί αυτή η διάσταση, πρέπει να ξοδεύεις πολλά χρήματα για να έχεις αυτό που ε…
-
Η Χάρη της γιόρταζε χτες. Η Κατακεκρυμμμένη, Παναγία του Βράχου, Πορτοκαλούσα, κυριαρχεί αγκιστρωμένη στο βράχο της Λαρίσας, δεμένη με τη μοίρα της περιοχής. Είναι τα μάτια της ιστορίας που αντικρίζου…
-
Πριν λίγο καιρό στο Παρίσι πήγαμε να πάρουμε ένα γλυκό. «Ξέρετε τι ωραίο που είναι το γλυκό που αγοράζετε;», είπε η πωλήτρια σε ένα φίλο. «Κι εμένα μ’ αρέσει και το τρώω έτσι κι αλλιώς κι έχει κι αυτό…
-
Δεν έχουν παρέλθει πολλές δεκαετίες από τότε που κάθε αγροτική ή αστική μονοκατοικία είχε μια λεμονιά στον κήπο της. Επίσης, σε κάθε περιβόλι που σεβόταν τον εαυτό του, δίπλα στις μακριές σειρές από π…
-
Η μάνα μου είχε ένα αξίωμα σχετικά με τον κιμά: θεωρούσε πως αν δεν μπορεί να φαγωθεί σκέτος με την κουτάλα ή αλειμμένος πάνω σε ψωμί, δεν αξίζει να λέγεται κιμάς.
-
Η σκέψη τριβέλιζε στον νου μου εδώ και τρία χρόνια. Από τότε που καλοί συνάδελφοι στο γραφείο αποφάσισαν να περάσουν το μεσημεριανό τους διάλειμμα φτιάχνοντας σάντουιτς για να τα στείλουν σε ένα σημεί…
-
Δεν έχουμε στην Τζια μαγείρισσες – μετανάστες από άλλα μέρη του κόσμου, αλλά οι βορειοηπειρώτισσες και οι αλβανές νοικοκυράδες έχουν τόσα πολλά ακόμα να μου μάθουν…
-
Πώς, επιτέλους, ξανασυνδέθηκα με τον χαμένο κρίκο της οικογενειακής μου παράδοσης…
-
Ο συναγερμός χτύπησε στην οικογένεια και ο κλήρος έπεσε σε μένα, γνωστή party-maniac. Η αδερφή μου είχε τα γενέθλιά της, το είχαμε ξεχάσει όλοι και, όταν το θυμήθηκε η κόρη της και ανηψιά μου βεβαίως …
-
Πριν από δυο-τρία χρόνια, σε μια πολύ επιτυχημένη σειρά της τηλεόρασης, ο Ηλίας Μαμαλάκης είχε παρουσιάσει την Φωτεινή, μια χαρακτηριστική Συμιακή, να φτιάχνει ακούμια ψηλά σε ένα μοναστηράκι, στην κα…
-
«Τι; Κοκτέιλ πάρτι με prosecco σε πενήντα επιφανείς καθηγητές από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Αμερικής στο πεζοδρόμιο;». Κι ακόμα «Πας καλά; Δείπνο με είκοσι άτομα έξω από το σπίτι; Στον δρόμο; Και θ…
-
Στέκει στο μοναδικό του καλλίγραμμο κρυστάλλινο πόδι, εμπρός, λίγο προς τα δεξιά μου, ακίνητο σαν μολυβένιος στρατιώτης. Προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή, παίζει, νικά την αδιαφορία, παραμορφώνοντας …
-
Είμαστε μια ωραία μεγάλη παρέα κι είχαμε κλείσει τραπέζι για το βράδυ, με γεμάτο το φεγγάρι, στην Καβουρόπετρα της Αίγινας. Μια μικρή ταβέρνα στα μισά του δρόμου από την πρωτεύουσα του νησιού προς την…
-
Οι ρίζες του Κεφίρ βρίσκονται στα βουνά του Καυκάσου, λέει η wikipedia. Έπαιρναν γάλα απο αγελάδες, πρόβατα ή κατσίκες, έριχναν μέσα τον συνδυασμό βακτηρίων και μύκήτων τον οποίο ονόμαζαν κεφίρ, τοποθ…
-
Έχει πλάκα η φαντασία… Όταν της έρχεται η όρεξη να παίξει, μπερδεύει πολλά πράγματα μαζί. Πού και πού βάζει λίγη τρέλα, βάζει λίγο πόθο, παίζει με το απρόβλεπτο, στολίζει το άγνωστο, μπερδεύει το πα…
-
Ήταν κάποτε κάτι ώρες νεκρές απο ερεθίσματα, παιδικές πληκτικές στιγμές, που δεν κουνιόταν τίποτα. Μεσημέρια καλοκαιρινά, που ο ήλιος ο ηλιάτορας μεσουρανούσε και τους κοίμιζε όλους, γονιούς και ανθρώ…
-
Αν θυμάμαι καλά ήταν αρχές Σεπτεμβρίου 1979. Αυτόν τον καιρό βρίσκομαι με τον αδερφό μου, Δημήτρη, στην Καραϊβική και έχουμε αναλάβει τις τύχες του εστιατορίου Watergate Terrace στο Bolongo Bay του St…
-
Οι παραδόσεις κι εγώ δεν τα πάμε καλά. Το ίδιο και οι έντονες γεύσεις, τα βαριά φαγητά, τα λιπαρά κρέατα. Αλλά μια φορά τον χρόνο την θέλω την αρνίλα. Όχι από σούβλες: απ’ τον φούρνο και την κουζίνα τ…
-
Το 2006 -νομίζω- διάβασα ένα βιβλίο που με ενθουσίασε. Τίτλος του « Το φλιτζάνι του διαβόλου – Η ιστορία του καφέ» εκδόσεις Περίπλους. Συγγραφέας ο Stewart Lee Allen, ο οποίος κάνοντας 22000 μίλια και…
-
Φυσικά και τα στίψαμε και φέτος πάνω από χόρτα, ψάρια και άλλα καλούδια. Το αβγολέμονο είχε επίσης την τιμητική του στο καθημερινό μας τραπέζι. Στις μαρινάτες μου – από αυτές που φιλοξενούν τις αγκινά…
-
Αυτή την εποχή νιώθω πολύ ανήσυχος και αρχίζω να αμφιβάλλω κατα πόσο κάποια πιάτα μου είναι αρκετά καλά για να σταθούν στο κατάλογο του «Κουζίνα» ή είναι καιρός να δώσουν τόπο σε φρέσκες, πιο επίκαιρε…
-
Παρόλο που στο διαδίκτυο υπάρχουν σήμερα πια εκατοντάδες συνταγές, εξακολουθώ πάντα να μαγειρεύω στα κουτουρού, ακολουθώντας μια σκέψη, το άρωμα κάποιου υλικού, λες κι όλες οι συνταγές να ήταν πάντα γ…
-
Μια από τις καλύτερές μου βόλτες είναι στη Βαρβάκειο Αγορά: όλη η πανδαισία χρωμάτων, αρωμάτων και η κακοφωνία των πωλητών ξυπνάει αναμνήσεις από τις καθημερινές σχεδόν επισκέψεις μου στην αγορά Μοδιά…
-
Τώρα που ανοίγουν οι μέρες, οι Κυριακές ήταν αφιερωμένες στο πικ-νικ. Πέντε-έξι αυτοκίνητα φίλων με παιδιά στην ηλικία μου, γεμάτα ταπεράκια. Πηγαίναμε κομβόι, μία ώρα δρόμος, για να βρούμε πού θα στρ…
-
Μια από τις μεγάλες απολαύσεις του φαγητού δεν έχει σχέση με τη γεύση και την πέψη αλλά με το διάβασμα και την φαντασία. Πόσοι από εμάς δε διαβάζουμε βιβλία μαγειρικής για ψυχαγωγία; Πόσες φορές μελετ…
-
Όποιος μαγειρεύει, μια δεδομένη στιγμή προσκολλάται τόσο σε κάποια υλικά, που αυτά αρχίζουν να λειτουργούν ως μαγειρικά του φετίχ. Κάτι τέτοιο συνέβη και με μένα μάλιστα, με το μπούκοβο. Παθιάστηκα μα…
-
Η ρετσίνα, το εθνικό μας κρασί στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης και του αναίσχυντου καταναλωτισμού, εθεωρήθη παλιομοδίτικη και όχι κάτι που η γενιά του Κλικ και της Μυκόνου θα έπινε στα social gathering…
-
Οι άντρες νιώθουν πάντα ικανοί όταν καταβάλλουν προσπάθεια για να πραγματοποιήσουν μια επιθυμία τους. Ακόμα κι όταν δεν τα καταφέρνουν, εκτιμούν την κατάσταση πάντα ως επιτυχή… και νιώθουν και περήφ…
-
Όταν με παρότρυναν να γράψω κάτι για τα λεμόνια μου στους bostanistas, σκέφτηκα τι μπορώ να γράψω, παραπάνω από τον Νερούντα, στην ωδή του για τα λεμόνια; Τα κοίταζα, λοιπόν, σαν χαζός, έτσι που έστεκ…
-
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου δουλεύω σε εστιατόρια, καφενεία, ξενοδοχεία. Η πρώτη μου δουλειά, θυμάμαι, ήταν στο κτίριο όπου ο μπαμπάς μου ειχε ραφείο, ως μπουφετζής. Είχα φέρει τον καημένο τον …
