Κατηγορία: Μαγειρικές ιστορίες
-
Μεγάλωσα σε μια πόλη, που το λεγόμενο street food το ανήγαγε σε επιστήμη. Ονόματα θρυλικά του παρελθόντος φέρνουν χαμόγελα και γαργαλητά στο στομάχι μου.

-
Εκείνο το μεσημέρι ήμουν αποφασισμένος να μαγειρέψω. Κι έτσι αποφασιστικά, μπήκα στο παντοπωλείο της γειτονιάς, στη γωνία, δυο δρόμους κάτω απ’ το σπίτι μου. Ο ιδιοκτήτης, γύρω στα πενήντα και μονίμως…

-
Αρχίζουν στις 3 τα ξημερώματα και τελειώνουν την ώρα που οι περισσότεροι απο μας πρέπει να είναι καθ’ οδόν για τις δουλειές τους αλλά οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τους κανόνες και σ’ αυτές είναι αφιερω…

-
Η εποχή της λιτότητας στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας εκτός από τα πολλά κακά έχει ευτυχώς και ορισμένα καλά. Η άκοπη και υπερβολική κατανάλωση πέρασε ανεπιστρεπτί. Έτσι, εκεί που τα fusion-confu…

-
Ξέρω ότι μαγειρεύει καλά. Όμως απ’ τα χέρια της φαγητό δεν έχω δοκιμάσει. Έχω πιει μαζί της καφέδες, κρασιά σε ταβέρνες, ποτά σε μπαράκια, έχω φάει σούπες και επιδόρπια σ’ εστιατόρια, όμως φαγάκι σερβ…

-
Ήταν το χρυσό έτος 1983. Η Αμερική είχει κάνει στροφή στον συντηρητισμό και οι ευαγγελιστές του Νότου μπαινόβγαιναν την πόρτα του Λευκού Οίκου. Η Αμερική είχε για πρόεδρο έναν ηθοποιό, τον Ρόναλντ Ρήγ…

-
Είναι εξακριβωμένο ότι όσοι αγαπούν τα αστυνομικά μυθιστορήματα αγαπούν και το φαγητό. Και μη μου ζητήσετε στατιστικές αποδείξεις… ευτυχώς δεν είμαι στατιστικολόγος ούτε γράφω δοκίμιο κοινωνιολογίας, …

-
Τώρα που είπαμε τι βραδινό τρώνε οι Ισπανοί, ήρθε η ώρα και για το πρωινό. Το παραδοσιακό πρωινό (και τονίζω το «παραδοσιακό» γιατί τα τελευταία χρόνια η ενασχόληση με την υγιεινή διατροφή τείνει να τ…

-
Στις νέες και νέους μάγειρες με ανησυχίες και στους φιλόδοξους “σεφ” που με ρωτάνε πώς θα εμπνευστούν για να δημιουργήσουν νέα ελληνική κουζίνα, συμβουλεύω να ξεχάσουν τα γαστρονομικά περιοδικά και τι…

-
Σας αρέσουν οι χοχλιοί; Να τους τρώτε ή έστω να τους κοιτάτε; Αν προτιμάτε την ονομασία «σαλιγκάρια» ή το πελοποννησιακό «μπομπόλια» δεν έχω αντίρρηση, καθότι η εμμονή των Κρητικών στις αρχαιοελληνικέ…

-
photo: Μαρία Μαράκη

-
Καλημέρα και Καλή Σαρακοστή! Αν δεν βγήκατε ακόμη για να ψωνίσετε φρέσκα θαλασσινά για τα Κούλουμα, λάβετε υπόψιν σας τα παρακάτω.

-
Τα έχω ανακαλύψει εδώ και πολλά χρόνια και τα τιμώ συχνά. Είναι τα πιο νόστιμα μανταρίνια της πόλης. Γλυκά, ζουμερά, με ζωηρό βαθύ πορτοκαλί χρώμα και ένα άρωμα που έρχεται από τα παλιά. Ξέρω καλά ότι…

-
Λοιπόν, εμένα δεν με νοιάζουν τα κοσμοπολίτικα και τα comme il faut. Αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω θα ήθελα να ξαναφάω τους κουραμπιέδες της μαμάς μου. Από 5, 6 χρόνων, πάντα, περί τα μέσα Δεκεμ…

-
Παραμονές Χριστουγέννων, μεσημέρι. 1966, μια χρονιά πριν από το 67. Όρθια μπροστά από το τραπέζι, στρωμένο και κολλαριστό. Από τη μπαλκονόπορτα της Τσακάλωφ μπαίνει χειμωνιάτικο φως. Χάζευα τα σκαλάκ…

-
Δεν τις τρώω πια. Και να μου τις φτιάξουν δεν τις τρώω. Όχι δίαιτες και κουραφέξαλα, απλώς δεν τις τρώω. Αλλά και ποιος να μου τις φτιάξει; Αυτές οι πατάτες δεν είχαν μόνο την μυρωδιά του ξύλου. Είχαν…

-
Τελικά δεν υπάρχει μόνο μία Ελλάδα. Ποτέ δεν υπήρχε. Και σήμερα, για ακόμη μία φορά, Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα.

-
Δεν ήταν σπουδαία μαγείρισσα, ενώ σίγουρα ήταν ασυναγώνιστη στη ζαχαροπλαστική. Όμως, οι μπεκάτσες σαλμί που ετοίμαζε η μητέρα μας για το Χριστουγεννιάτικό μας τραπέζι, όταν βρισκόταν βέβαια το τυχερ…

-
Ο καθένας, το κάθε σπίτι, το κάθε μπαλκόνι γιορτάζει τις γιορτές του με τον δικό του τρόπο. Οι συνταγές για τα τραπέζια μας τα γιορτινά ήταν μυστικό των γυναικών του σπιτιού και μόνο, δε μας έβαζαν μέ…

-
Έχει τρεις-τέσσερις, δεν ξέρω ούτε κι’ εγώ πόσους μήνες, που, στο όνομα της υγιεινής διατροφής, τρώω μπρόκολο με τη σέσουλα και είμαι δυστυχισμένος ως το τελευταίο και πιο ασήμαντο κύτταρο της ταπεινή…

-
Έχει η μνήμη γεύση και τόσες Χριστουγεννοπρωτοχρονιές, ψηφίδα την ψηφίδα, δημιουργούν ψηφιδωτό περίεργο, που ένα τσαφ από το protagon αμέσως έβαλε τη φωτιά στο φιτίλι κι αρχίζεις και ανακαλείς γεύσεις…

-
Όταν «έγινε» (μ’ αρέσει να το λέω έτσι) ο αδελφός μου ο μικρός, ήμουν μεγάλο κοριτσάκι. Ήταν κανονική εισβολή στη ζωή μου. Η μητέρα μου δεν μας άφηνε να τον πλησιάζουμε πολύ, εγώ και ο μεγαλύτερος αδε…

-
Επιστρέφουμε από Λονδίνο αεροπορικώς. Μας βάζουν μια ταινία με ήρωα αρχιμάγειρα σε κατάθλιψη από το θάνατο της γυναίκας του, ο οποίος ξαναβρίσκει την επιθυμία για ζωή ανοίγοντας παμπ και συγκινώντας τ…

-
Από την ώρα που μου έδωσαν το θέμα «Μια γεύση της παιδικής ηλικίας που θα’θελες να ξαναγευτείς» όλο σε αδιέξοδα μπαίνει το μυαλό. Θα’θελα να υπάρχει στη μνήμη ένα χέρι να μου προσφέρει κάτι, δάκτυλα ν…

-
Επιστρέφουμε από Λονδίνο αεροπορικώς. Μας βάζουν μια ταινία με ήρωα αρχιμάγειρα σε κατάθλιψη από το θάνατο της γυναίκας του, ο οποίος ξαναβρίσκει την επιθυμία για ζωή ανοίγοντας παμπ και συγκινώντας τ…

-
Το βραδάκι της πρεμιέρας του Euro ήταν ένα περήφανο βραδάκι. Και όχι επειδή τα πήγε καλά η Εθνική μας. Ανάμεσα στα τσιπς και τους ξηρούς καρπούς που συνόδευαν τα ποτά της εξέδρας, δέσποζε το μπωλ με τ…

-
Το Πασχαλινό τραπέζι πλησιάζει και καθώς οι οικογένειες σμίγουν, η κουζίνα γίνεται κεντρικό σημείο αναφοράς σε κάθε σπιτικό. Μαζί με τις γαργαλιστικές ευωδιές της, τα βαμμένα αβγά, τα τσουρέκια, τα κλ…
