Κατηγορία: Συνταγές
-
Έχω ψωνίσει από λαϊκές και λαϊκές. Η καλύτερη των λαϊκών μου είναι η εξαρχειώτικη της Καλλιδρομίου. Αν με ρωτήσεις «τι πάει να πει καλύτερη;», θα σου απαντήσω: «Σε όλα!».
-
Κι όμως, πολλοί επιθυμούν κουραμπιέ καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Άλλοι πάλι μας τα ζητάνε για γλυκό σε βαπτίσεις ή γάμους. Αν βρεις καλό φυτικό “βούτυρο” (τύπου μαργαρίνη), τότε καλά τα καταφέρνει…
-
Ξυπνάς σε μια Κυριακή που προμηνύεται υπέρλαμπρη. Αποφασίζεις να διαγράψεις, παραμερίσεις για 24 ώρες ασχημίες και αποτυχίες. Σφυρίζεις το παλιό τραγουδάκι της Βέμπο: «Να με παίρνανε τα σύννεφα, οι άν…
-
«Της μαμάς μου τα φαγιά είναι δυο φορές φαγιά μου»
-
Έξω από την Ισπανία θεωρείται το εθνικό της πιάτο και το πιο κοινό της… λάθος και τα δύο. Είναι ένα τοπικό πιάτο των Μεσογειακών ακτών της χερσονήσου και εστιάζεται στη Βαλένθια και τη Μούρθια, όπου…
-
Στο προηγούμενό μου σημείωμα παίνευα την τόσο άδικα κακολογημένη βρετανική κουζίνα, υπερασπιζόμενος την αδιαμφισβήτητη γοητεία της – τα γλυκίσματά τους ιδίως. Διαπίστωσα ότι ο έπαινός μου είχε καλή αν…
-
Να εξομολογηθώ την αμαρτία μου: δεν είμαι και πολύ της σαλάτας. Ποτέ δεν άντεξα τις δίαιτες με τα άφθονα σαλατικά, ποτέ δεν μπόρεσα να αρκεστώ σε μια αγγουροντομάτα τα καλοκαιρινά μεσημέρια. Μου μοιάζ…
-
Τετάρτη βράδυ ένιωσα τη μελαγχολική μου διάθεση να με σπρώχνει στην κουζίνα. Ήταν μια από εκείνες τις φορές που η ανησυχία σου μετατρέπεται σε στενό πανωφόρι ικανό να περιορίσει οποιαδήποτε κίνησή σου…
-
Εμφανίστηκαν οι πρώτες, δεν αντιστάθηκα, με πήρε το άρωμα τους κι όλοι οι δισταγμοί κάμφθηκαν μεμιάς. Μικρές, σφικτές, κατακόκκινες, τραγανές, ζουμερές. Κάμποσες έφαγα πρόχειρα ξεπλυμένες από τη βρύση…
-
Παλιά, πολύ παλιά, στο πατρικό μου σπίτι οι άνθρωποι τηρούσαν σχεδόν με ευλάβεια την νηστεία της Σαρακοστής. Κι αυτό το «σχεδόν» το λέω γιατί μερικές μέρες, για κάποιους εντελώς δικούς τους λόγους, έτ…
-
Μέχρι κι ο καιρός σήμερα με τα ναζάκια του και τις σταγόνες με οδηγεί σε μαγειρέματα λιγότερο εαρινά. Αλλά κι ο ήλιος να ‘ταν εδώ και να ‘λειπε η βροχούλα, εσχάτως προσπαθώ να ανακτήσω όλον τον χαμένο…
-
Ήταν και τότε 6 Απριλίου. Μετά ένα πολύωρο αλλά κι ονειρικό ταξίδι είχα φτάσει επιτέλους στις δυτικές ακτές της Γαλλίας. Είχε διασχίσει το Marais Poitevin, τη δεύτερη σε μέγεθος υγρή ζώνη της χώρας, …
-
Αυτή η εποχή, είναι ακριβώς στην μέση από δύο λατρεμένους κόσμους: εκείνου της παραμονής των Χριστουγέννων και εκείνου του αυγουστιάτικου φεγγαριού, που οι μνήμες και τα όνειρα ενώνονται με αφρό σαμπά…
-
Σαν τον γιαννιώτικο – κανείς άλλος. Τραγανός, μυρωδάτος, πλούσιος, σιροπιασμένος όσο πρέπει. Και καρύδια αλλά και μύγδαλα για να μην υπάρχουν διλήμματα. Κι όταν μιλαμε για μπακλαβά καλό, μιλάμε για βο…
-
Όταν ακούω τη μαγειρική να παρομοιώνεται με την αγάπη, ο νους μου πάει στα προάστια της Βοστώνης, όπου η ηλιόλουστη κουζίνα της Μαίρης είναι μια ζεστή ανοιχτή αγκαλιά. Δεν υπάρχει έλληνας φοιτητής που…
-
Κατά ένα μαγικό σχεδόν τρόπο, παρά την κατήφεια και την ηττοπάθεια της καθημερινότητάς μας, γνωρίζω εσχάτως και συνδέομαι πάραυτα με νέα πρόσωπα, ανθρώπους ταλαντούχους, έξυπνους, χαριτωμένους. Τελείω…
-
Το αυθεντικό, φτιαγμένο όπως πρέπει εκμέκ καταΐφι σου κλέβει την καρδιά: βάση από τραγανό, γενναιόδωρα αλλά όχι υπερβολικά σιροπιασμένο καταΐφι και κρέμα με γεμάτη γεύση, πλούσια και ανάλαφρη ταυτόχρο…
-
Η εποχή ανήκει δικαιωματικά στις αγκινάρες και στους bostanistas τo αποδεικνύουμε περίτρανα: Kαι πώς δεν τις μαγειρέψαμε! Σε μυρωδάτη μαρινάτα , σκορδάτες συνοδεία μάραθου , ψητές και τετρανόστιμες «σ…
-
Για πόσο επιτέλους θα συνεχίζουμε να ταυτίζουμε τις φακές με τη νερουλή, κάπως σαδιστική σούπα που μας τάιζαν παιδιά; Δεν ήρθε ο καιρός τα έξοχα όσπρια, που φλερτάρουν τόσο επιτυχώς με τα λαρδάκια τον…
-
Τι κι αν το καθημερινό μας πρωινό συνήθως αρχίζει και τελειώνει σε μία κούπα από γρήγορο καφέ; Το ξεκούραστο τέλος της εβδομάδας και ιδίως οι Κυριακές προσφέρονται για στιγμές ήσυχης χαράς, για μερικέ…
-
Ελπίζω να μη θεωρηθεί πολύ αλαζονική η υπόμνηση πως με το σημερινό σημείωμα ολοκληρώνω την τριλογία που αφιέρωσα φέτος στις τρυφερές αγκινάρες. Μέρος πρώτο: Η βασιλοπούλα με τη ζεστή καρδιά . Μέρος δε…
-
Είκοσι λεπτά αρκούν για να γευτείτε ένα πιάτο αξιώσεων, ιδεώδες για όσους έχουν δυσανεξία στη γλουτένη αλλά και όσους μένουν πιστοί στις αρχές της Ψαρο-χορτοφαγίας (Pescetarians). Πρόκειται για το είδ…
-
Eίναι ένα θαλασσινό άγνωστο σε πολλούς αλλά ακόμα και όταν είναι γνωστό υπάρχουν εκείνοι που θα σου πουν ότι δεν τρώγεται ή δεν αξίζει τον κόπο του μαγειρέματος. Κάπως έτσι αξιολογείται και εμπορικά: …
-
Μέρες που είναι, βουνά από γαρίδες καταναλώνονται. Υπάρχει και η δικαιολογία της νηστείας…
-
Μετράω τα άνθη της νερατζιάς στο δρόμο μου εγώ ενώ οι φίλοι μου στα ξένα μετρούν τις τσιγγουνιές του ήλιου που δεν σκάει μύτη έξω από τα παράθυρά τους. Έχω πετάξει πανωφόρια μακριά κι εκείνοι, αναρωτι…
-
Λίγες μέρες, πριν. Γυρίζω από πεζοπορία και τροφοσυλλογή με τους καλεσμένους του ξενώνα. Έχω το σακουλάκι μου γεμάτο οβριές και σπαράγγια. Χωρίζουμε με τους υπόλοιπους. Ο καθένας με την παρέα του συνε…
-
Όταν η προσμονή για τον ερχομό των παιδιών είναι μεγάλη και ο χρόνος δεν περνά, πιστεύεις ότι για να τον εξευμενίσεις χρειάζεται κάτι να του προσφέρεις, μπας και φύγει πιο γρήγορα και μετριαστεί ο πόν…
-
Με την Καθαρή Δευτέρα και του Ευαγγελισμού έχουμε βαρεθεί τα θαλασσινά και θέλουμε αλλαγή. Σαρακοστή είναι… δεν είναι ανάγκη να αντιδράσουμε με κοντοσούβλια και γαρδούμπες – θα έρθει ο καιρός και γι…
-
Τυχαίνει πολλές φορές να θέλουμε να μασουλίσουμε κάτι γλυκό ή να θέλουμε κάποιο συνοδευτικό για τον καφέ μας, χωρίς να έχουμε τον φόβο πως θα βαρύνουμε το στομάχι μας με πρώτες ύλες που δεν απορροφώντ…
-
Είναι από εκείνους τους ιδανικούς συνδυασμούς υλικών που χαρακτηρίζουν τα παράλια της Μεσογείου. Η έντονη γεύση του θα σκότωνε ίσως τα ντελικάτα λευκά κρασιά ενώ οι Γάλλοι, από τους οποίους ξεκινάει α…
-
Απροκάλυπτα και διπλά μάλιστα τοπικιστικό το σημερινό σημείωμα. Παντρεύω την αλιάδα (alias σκορδαλιά) της πατρογονικής Κεφαλονιάς με το χλωροπράσινο φιστίκι της Αίγινας, όπου διάλεξα τα τελευταία χρόν…
-
Και με τις παραδόσεις συμφωνώ και με τη νηστεία και αυτή τη στιγμή δύο μπακαλιάροι τροφαντοί, διαλεγμένοι με νεoαποκτηθεία γνώση και μεγίστη παρατηρητικότητα παίρνουν ως λευκές οδαλίσκες το μπάνιο του…
-
Νηστεία ναι, αλλά γιατί; Θρησκευτικό καθήκον για κάποιους, συνέχιση της παράδοσης ή ευκαιρία για αποτοξίνωση για άλλους αλλά κυρίως μεγάλη απόλαυση γαστρονομική, αφού τα ελληνικά νηστίσιμα πιάτα δε στ…
-
Στην βιβλιοθήκη μου έχω ένα μικρό βιβλιαράκι με συνταγές από τις γαλλικές Αντίλες –“Les meilleures recettes de la Cuisine Antillaise”. Το είχα αγοράσει χρόνια πριν στην Γουαδελούπη ψάχνοντας να βρω τη…
-
Στη Boqueria, την κεντρική αγορά τροφίμων της Βαρκελώνης, την πιο γοητευτική ίσως από τις αγορές της Ευρώπης, πουλιούνται κάθε λογής πολύχρωμα θαλασσινά- χτένια, φούσκες, σωλήνες, νεογέννητα χταποδάκι…
-
Η βασική έμπνευση προέρχεται από μια μακαρονάδα με χταπόδι που έφαγα κάποτε στη Γένοβα. Συμπληρωνόταν στο τέλος με κρέμα γάλακτος, ανακατεμένη με πικάντικη γκοργκοντζόλα. Εγώ έβαζα ανάμικτη κρέμα και …
-
Από τον Παράδεισο στα Τάρταρα: Μπορεί να ‘ναι το πιο φρέσκο, τραγανό και ζωογόνο κατασκεύασμα και από την άλλη το πιο βαρετό, αδιάφορο, πληκτικό. Να νιώθεις τη χλωροφύλλη να σε διαπερνά ή αντιθέτως να…
-
Συνταγή για τους λάτρεις της σοκολάτας, προσαρμοσμένη ειδικά για όσους έχουν δυσανεξία στη γλουτένη. Κλασικός συνδυασμός από μεστή γεύση σοκολάτας με άρωμα πορτοκαλιού, που παράλληλα απορροφάται εύκολ…
-
Δεν έχω την υπομονή να περιμένω ως την 25η του μηνός για να φτιάξω τον ταιριαστό με τη διπλή μας γιορτή μπακαλιάρο. Κι από την άλλη μεριά, Καθαρή Δευτέρα που είναι σήμερα, κι ασκούμαι απ’ το πρωί στο …
-
Ως παιδάκι πίστευα πως το ταχίνι ήταν κάτι εξωτικό. Η εντύπωση μου ήταν κατά κάποιο τρόπο βάσιμη. Οφειλόταν στις βόλτες που κάναμε με τον πατέρα μου, οι οποίες συχνά κατέληγαν στο Αιγυπτιακό, που ήταν…
-
Οι πιο προνοητικοί και περιπετειώδεις υποθέτω ότι θα ‘χουν γυρίσει χαράματα από την Αγορά που κατά παράδοση μένει ανοιχτή όλη νύχτα μένει ανοιχτή όλη τη νύχτα. Οι πιο «της τελευταίας στιγμής» θα κατεβ…
-
«Κούλουμα δεν γίνονται χωρίς τον ταραμά», πάει και τέλειωσε. Όλα τα άλλα είναι απλώς οι ακόλουθοι, η αυλή Της: και τα κυδώνια και τα μύδια, τα χταπόδια και οι καραβίδες (αν έχουμε φουσκωτό πορτοφολάκι…
-
Αυτή την περίοδο που εμείς, οι τροφοσυλλέκτες, αναζητούμε τα άγρια σπαράγγια, στα ίδια μέρη συναντούμε συχνά και μια φτωχούλα… του θεού! Την άγρια καυκαλήθρα. Όσο και αν απλώνει τα φύλλα της κολλητά…
-
Μ’ αρέσουν οι ονειροπόλοι: αυτοί που περιμένουν την ώρα, μέσα στην απόλυτη σιγαλιά της αιγινήτικης νύχτας, να ακούσουν το κρακ των φυστικιών που σκάνε μέσα στο περίβλημά τους. Μ’ αρέσουν ακόμη περισσό…
-
Ο Νίκος ο Μπέλλος για 20 τόσα χρόνια είχε ταξιδιωτικό γραφείο στον τόπο της καταγωγής του, τις Μπενίτσες, ένα όμορφο ψαροχώρι της Ανατολικής Κέρκυρας. Ο Νίκος όμως είχε κι ένα όνειρο, ένα όνειρο που π…
-
Ψάρι στο σπίτι; Συχνά μοιάζει προβληματικό και ριψοκίνδυνο. Στην πραγματικότητα δεν είναι όμως. Δεν μιλάω βέβαια για ψάρι στα κάρβουνα – εδώ χρειάζεται τέχνη και ως γνωστόν ο καλός ο ψήστης κάνει τη δ…
-
Ένα πιάτο παντός καιρού: το ετοιμάζω όλες τις εποχές, με όποιο φρέσκο λαχανικό βγάλει ο κήπος μου: κυβάκια από τρυφερά κολοκυθάκια, φασολάκια ή μελιτζάνες το καλοκαίρι, ψιλοκομμένο λάχανο, άγρια χόρτα…
-
Λένε ότι αν πατήσεις ξυπόλυτος τα πέταλα της καλέντουλας θα καταλάβεις τη γλώσσα των πουλιών…
-
Ίσως το μόνο που δεν περιμένει κάποιος να συναντήσει στις οδούς πέριξ της Ομόνοιας είναι ένα παραδοσιακό γαλακτοπωλείο «για όσους έχουν νοσταλγήσει τη γεύση». Καθώς προσεγγίζετε τον πεζόδρομο Μαρίκας …
-
Τα μακρόστενα μπιφτέκια, που τα υιοθετήσαμε κι εμείς, μοιάζουν με λουκάνικο περασμένο σε σουβλάκι και γίνονται στις αραβικές χώρες με παχύ κιμά από αρνί ή προβατίνα ενώ εμείς τα κάνουμε με μίγμα χοιρι…
-
Απόγευμα στη δουλειά. Προσπαθώ να μαζέψω το μυαλό μου και να φύγω. Η αλήθεια είναι πως πάντα κάτι βρίσκω και μένω πίσω. Καθώς σκέφτομαι διάφορα χτυπάει το τηλέφωνο και μετά απο λίγο έχω βρεθεί να μιλ…
-
Με κίνδυνο να χαρακτηριστώ ξενέρωτη ή πνεύμα αντιλογίας οφείλω να ομολογήσω ότι δεν τσικνίζω. Ποτέ, ουδέποτε. Και μόνο επί τω ακούσματι δε της λέξης τσίκνας, αποσύρομαι. Δεν φαντάζομαι τραγανά κοψίδι…
-
Δεν γινόταν πάντα έτσι την Τσικνοπέμπτη. Δεν κλείναμε τραπέζι μόνο και μόνο για να φάμε έξω. Πηγαίναμε συγκεκριμένα για κοψίδια. Σε κάποια απόμακρη γειτονιά. Τότε, στη δεκαετία του ’80, οι χασαποταβέρ…
-
Τσουχτερό, είναι η αλήθεια, το βασικό συστατικό του πιάτου μας. Ναι, αλλά και τι σπάνια η ομορφιά και η νοστιμιά του. Το’ χει άλλωστε πει με τη συνήθη παρρησία του ο δάσκαλός μας ο Επίκουρος: “Καλή κα…
-
Comfort food: φαγητό που προσφέρει παρηγοριά, σε κάνει να αισθάνεσαι καλά. Σχετίζεται με τις μνήμες της παιδικής ηλικίας και την κουζίνα του πατρικού σπιτιού και συνήθως έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ζ…
-
Η μαραθόριζα, ή καλύτερα το “κρεμμύδι” του μάραθου- που εξόργισε πέρσι τον Καμπουράκη – μας ήρθε από την Ιταλία όπως και πολλά άλλα λαχανικά κι έχει κατακλύσει τις αγορές μας. Το λέμε συνήθως φινόκιο,…
-
Όταν γύρισα στο κτήμα ύστερα από σχεδόν τρίμηνη απουσία, μια απ’ τις πρώτες μου δουλειές ήταν να επιθεωρήσω τις κανκιόφολες. Όταν έφυγα, καλά-καλά δεν είχαν μαραθεί τα όμορφα κίτρινα λουλούδια τους, σ…
-
Τις θεωρούν αφροδισιακές, όπως τα στρείδια, αλλά νομίζω ότι βασίζεται σε μια ιδεοληψία: τo στρείδι λόγω του φροϋδικού του συμβολισμού, οι σουπιές κυρίως λόγω των λάγνων κινήσεων που κάνουν τα πλοκάμια…
-
Το βασίλειό μου (ό,τι έχει περισωθεί τέλος πάντων) για το μυστικό του καλοτηγανισμένου μπαρμπουνιού – τραγανό απ’ έξω, ζουμερό αλλά και καλοψημένο από μέσα.
-
Το βράδυ της Πέμπτης είναι ξεχωριστό: έχεις φάει ήδη το μέγιστο της εβδομάδας, με τα καλά και τα ανάποδα της και μετράει πια η προσδοκία – φτάνει, έρχεται, πλησιάζει η παύση του σαββατοκύριακου. Δεν ε…
