Ετικέτα: φιστίκια Αιγίνης
-
Ξεκίνησε (μάλλον) από τη Γένοβα που του χάρισε και το συνοδευτικό όνομά του (Pesto Genovese) και τον βασικό τρόπο παρασκευής. Επίσημα, σε βιβλίο μαγειρικής, εμφανίζεται στη Φλωρεντία κάπου το 1850. Ως…

-
Το αλάτι μάς είναι απαραίτητο. Όχι μόνο γιατί «νοστιμίζει» τη ζωή μας αλλά και γιατί το χλωριούχο νάτριο, που περιέχει, είναι (μαζί με το κάλιο) καταλύτης απαραίτητος για την καλή λειτουργία του οργαν…

-
Aυτό το κέικ δεν πρασίνισε από το κακό του αλλά αυτό που βλέπεις είναι το χρώμα από κανά δυο (εντάξει, μου έπεσαν παραπάνω) σταγόνες χρώματος ζαχαροπλαστικής. Για φιστικί το πήγαινα, κυπαρισσί μου προ…

-
Τούτες τις ημέρες στην Αίγινα «τρέχει» μια σπουδαία γιορτή, προς τιμήν του Γιάννη Μόραλη , καθώς συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή του. Είναι μάλιστα ενταγμένη στο πλαίσιο της 8ης Γιορτής Φιστι…

-
Τα σοκολατάκια βραχάκια τα δοκίμασα για πρώτη φορά στη Σύρο και εθίστηκα. Το ολόκληρο αμύγδαλο, αλλά και που δεν έχουν όλα τους ένα σχήμα όμοιο και βαρετό, ήταν οι δύο βασικοί λόγοι. Με τα χρόνια, όπο…

-
Είναι τραγανά, ντελικάτα και πεντανόστιμα, αυτά τα ιταλικά διπλοφουρνιστά μπισκοτάκια από την Τοσκάνη. Στη μνήμη μου είναι συνδεδεμένα με ένα ζεστό μυρωδάτο εσπρέσο, ακόμα περισσότερο, όμως, μ’ αρέσου…

-
Είναι εκείνη η μικρή – σχεδόν κρυμμένη – φράση που με ενθουσιάζει όποτε την βλέπω γραμμένη σε λίστες υλικών. Ναι, όλοι ξέρουμε πως τα φιστίκια μασουλιώνται κεφάτα ξεροσφύρι, δίπλα σε απεριτίφ και ντιτ…

-
Στα ιταλικά το καρπούζι λέγεται κοκόμερο – cocomero ή ανγκούρια – anguria (το αγγούρι, όμως, δεν λέγεται …καρπούζι αλλά τσετριόλο!), το δε πεπόνι λέγεται μελόνε – melone. Τώρα πως το “τζέλο ντι μελό…

-
Μπρος στον δρόμο που χάραξε η Αλέκα Κυφιώτη: για να παίξει με το μάτι και τη γεύση και να ξεφύγει από τα προβλέψιμα, ετοίμασε τσιζκέικ αλμυρό μεταμφιεσμένο σε γλυκό. Το πάλεψα λίγο ακόμα, πρώτον επειδ…

-
Μια επίμονη και επώδυνη κακοδιαθεσία δεν μου επέτρεψε να τιμήσω, συντροφιά με τους φίλους Bostanistas, την ετήσια – πέμπτη στη σειρά φέτος – γιορτή του φιστικιού της Αίγινας ( Fistiki Fest ) που συμπί…

-
Στο σπίτι μας το λέγαμε σαλάμι. Ένα μίγμα από πτι μπερ, κακάο, σοκολάτα, μαργαρίνη και καρυδόψιχα γινόταν σε χρόνο μηδέν ρολό σε λαδόκολλα κι έμπαινε στην κατάψυξη. Κοβόταν μετά σε στρογγυλές φέτες κα…

-
Την ιδέα την πήρα από το εξαιρετικό ζαχαροπλαστείο «Σόφη» στα Σέρβια της Κοζάνης. Εκεί, ανάμεσα σε κομψότατους μικροσκοπικούς μπαμπάδες, ανάλαφρες πουτίγκες και παραδοσιακό καρυδάκι γλυκό, μας κέρασαν…

-
Μπορεί να μην τρώω λαχανόρυζο αλλά με τα πιλάφια (εννοώ τα βρώσιμα) έχω άριστες σχέσεις. Σπυρωτό ρύζι, χιονάτο μπασμάτι, χυλωμένο ριζότο αλλά κυρίως τούρκικα, οθωμανικά, μυρωδάτα και λαχταριστά. Δασκά…

-
Άκου τώρα όνομα που βρήκαν να δώσουν οι Γάλλοι στα μικρά γλυκάκια που έφτιαχναν με βάση από αλεύρι αμυγδάλου: financiers, όπως λέγονταν δηλαδή οι αρμόδιοι επί των οικονομικών στο Παλαιό Καθεστώς, στην…

-
Ο σουσαμένιος χαλβάς «του μπακάλη» είναι το ένα είδος, στην Ελλάδα όμως και σε όλη την ανατολική Μεσόγειο υπάρχει και η διαφορετική, πολύ δημοφιλής εκδοχή του γλυκού, που επίσης ονομάζεται «χαλβάς» κ…

-
Εντάξει, το δικό μου μιλφέιγ δεν έχει χίλια φύλλα, καμιά τριανταριά όμως τα έχει κι ανάμεσα τους κρύβεται ψιλοκομμένο φιστίκι Αιγίνης. Δεν έχει επίσης την κλασική κρέμα ζαχαροπλαστικής, αλλά μια άλλη …

-
Γυρίζοντας από την Αίγινα όλο και κάτι κουβαλάω μαζί μου. Συνήθως ψάρια ή ένα βαζάκι αχινό ή ό,τι βρω τέλος πάντων στην αγορά. Σχεδόν πάντα γυρνάω και με μια καινούρια συνταγή – εκεί βρίσκεται η πραγμ…

-
Η ιστορία είναι αληθινή και μου την έχει διηγηθεί φίλος αυτόπτης / αυτήκοος μάρτυρας. Προετοιμαζόμενος να γυρίσει τον «Μεγάλο Ερωτικό» του, ο Παντελής Βούλγαρης είχε προσκαλέσει τον Ανδρέα Εμπειρίκο σ…

-
Πολύς θόρυβος στον τόπο μας. Πολλά ντεσιμπέλ. Πολλά τηλεοπτικά παράθυρα από τα οποία φωνάζουν πολλοί ειδικοί – συνήθως όλοι μαζί. Τα τελευταία δέκα χρόνια κάθε φορά που θέλω να αποδράσω, να βρω ένα ή…

-
Όλα ξεκίνησαν με κάτι εξετάσεις αίματος που έδειξαν κάπως τσιμπημένη χοληστερίνη. Έτσι άρχισε το (όχι πάντα πετυχημένο) κυνήγι των τροφών με χαμηλή χοληστερίνη, το διάβασμα (σαν να πρόκειται να δώσω ε…

-
Εμφανίστηκαν οι πρώτες, δεν αντιστάθηκα, με πήρε το άρωμα τους κι όλοι οι δισταγμοί κάμφθηκαν μεμιάς. Μικρές, σφικτές, κατακόκκινες, τραγανές, ζουμερές. Κάμποσες έφαγα πρόχειρα ξεπλυμένες από τη βρύση…

-
Απροκάλυπτα και διπλά μάλιστα τοπικιστικό το σημερινό σημείωμα. Παντρεύω την αλιάδα (alias σκορδαλιά) της πατρογονικής Κεφαλονιάς με το χλωροπράσινο φιστίκι της Αίγινας, όπου διάλεξα τα τελευταία χρόν…

-
Μ’ αρέσουν οι ονειροπόλοι: αυτοί που περιμένουν την ώρα, μέσα στην απόλυτη σιγαλιά της αιγινήτικης νύχτας, να ακούσουν το κρακ των φυστικιών που σκάνε μέσα στο περίβλημά τους. Μ’ αρέσουν ακόμη περισσό…

