Bostanistas
Είσαι εσύ μια σουπιά… Κατάλαβες τώρα τι θέλω να σου πω. Αφήνεις το μαύρο το μελάνι σου, που τα σκεπάζει όλα, και ξεγλιστράς στα σκοτεινά ελεύθερος κι ωραίος – ελεύθερη κι ωραία, δεν θα τα χαλάσουμε …