Συντάκτης: Δημήτρης Ποταμιάνος
-
Ενημερώθηκα τελευταίως, με αρκετή καθυστέρηση πρέπει να πω, για τα κατορθώματα των Βορείων στην κουζίνα. Πράγματι, αφού κατέκτησαν τον κόσμο με το Nordic noir (πεζογραφήματα και τηλεοπτικές σειρές μυσ…
-
Είμαστε μια ωραία μεγάλη παρέα κι είχαμε κλείσει τραπέζι για το βράδυ, με γεμάτο το φεγγάρι, στην Καβουρόπετρα της Αίγινας. Μια μικρή ταβέρνα στα μισά του δρόμου από την πρωτεύουσα του νησιού προς την…
-
Ακόμα έχει μείνει στο πιο μαύρο κατάστιχό μου εκείνο το άθλιο διαφημιστικό σποτάκι, όπου διασύρονταν οι ανυποψίαστες μπάμιες. Και μαζί όλες οι προκομμένες Ελληνίδες που, δίπλα στις άλλες υποχρεώσεις τ…
-
Αμπελοφάσουλα είναι το πιο γνωστό τους παρατσούκλι. Πολλοί όμως τα θέλουν γυφτοφάσουλα. Και οι Κυκλαδίτες πάλι διαλέγουν το πιο επίσημο όνομά τους: λουβιά. Προσθέστε τώρα και το μαύρο χρυσάφι που κουβ…
-
Αητονυχολιές «Κολυμπάδες»: ακούγεται ίσως υπερβολικά ελληνοπρεπές και πολύ, μα πολύ γλαφυρό ως ονομασία γι’ αυτές τις επιλεγμένες, βιολογικές ελιές Καλαμών από το Προσήλι(ο) Γυθείου Λακωνίας. Τις δοκί…
-
Με τις φούριες της ακαταμάχητης πρασινάδας, των λαχταριστών πολύχρωμων ζαρζαβατικών και των πάντα ευπρόσδεκτων κρεατικών, πουλερικών, ψαρικών, παρατηρώ ότι ίσως έχουμε τελευταίως υποτιμήσει – εγώ πάντ…
-
«Περιβολάρισσα καινούργια Πόσα τα πουλάς τ΄αγγούρια; Τα στραβά τα δίνω πέντε Και τα ίσια δεκαπέντε»
-
Την παντρειά της αρχόντισσας μελιτζάνας θα την κάνουμε με γλυκιές πιπεριές Φλωρίνης, ξεφλουδισμένες και ψιλοκομμένες – τόσους δα μικρούς κύβους. Τα κέρατά της τα φοράμε με πολύ ψιλοκομμένες πιπερίτσες…
-
Είναι πρώιμες ακόμα, το ξέρω. Θέλουν κανα-δυο μήνες για να φτάσουν στην ακμή της γλύκας τους. Σπεύδω όμως να τις καλωσορίσω, ώστε να χαρώ την πρωτιά στο δικτυακό μας μποστάνι. Με πρόλαβε η Θάλεια με τ…
-
Κι αν δεν γίνονταν καρποί από το μικρό αυτό μπουκέτο με τα συναρπαστικά άνθη, τι θα λέγατε; Δεν θα αισθανόσαστε κάπως προδομένοι, στερημένοι από το πιο πολύτιμο ίσως καρύκευμα για τα φαγητά που ετοιμά…
-
Δεν παίρνω βέβαια όρκο πως είναι Σαντορινιά η εικονιζόμενη μικρή ντοματιά μου. Αλλά, μη μου πείτε, τη χάρη της ασφαλώς την έχει. Κι είναι ολόγλυκοι οι λιλιπούτειοι σφαιρικοί καρποί της κι άθελά μου σχ…
-
Ποιοί να ‘ναι άραγε οι παράτολμοι αυτοί πολιορκητές που σκαρφαλώνουν στα οχυρωμένα τείχη της Κέρκυρας, αψηφώντας ακόμα και το εμβληματικά χαραγμένο σήμα του Λέοντος του Αγίου Μάρκου- χώρια την άγρυπ…
-
Πριν φύγουμε για Πάσχα στην Κέρκυρα, να καμαρώσουμε κι από κοντά την οργιώδη – αλλά και τόσο οικεία μεσογειακή – βλάστηση στους κήπους της Καλής Δοξιάδη , ένας επιβεβλημένος χαιρετισμός στη δική μας ξ…
-
Όσο κι αν ο τίτλος παραπέμπει στον γνωστό πίνακα του Μαγκρίτ με την πίπα που «δεν είναι πίπα» (τι άλλο όμως μπορεί να είναι;), δε θα τολμήσω να ισχυριστώ πως η εικονιζόμενη σύνθεση είναι συνέχεια του …
-
Στις λίμνες της νότιας Γαλλίας η ονομασία του είναι brochet – με το ψαχνό του οι φίλοι Γάλλοι κάνουν τις φημισμένες quenelles τους, κάτι σαν ψαρολουκάνικα σερβιρισμένα με σάλτσα Nantua (με βάση τις λι…
-
Έχει ειπωθεί πολλές φορές ότι ο καλός – και οικονόμος πάντοτε – μάγειρος φαίνεται και κρίνεται από την ικανότητά του να αξιοποιεί τα ρέστα. Φτιάχνοντας ορεκτικά πράγματα με ό,τι έχει απομείνει από τσι…
-
Στο προηγούμενό μου σημείωμα παίνευα την τόσο άδικα κακολογημένη βρετανική κουζίνα, υπερασπιζόμενος την αδιαμφισβήτητη γοητεία της – τα γλυκίσματά τους ιδίως. Διαπίστωσα ότι ο έπαινός μου είχε καλή αν…
-
Φυσικά και τα στίψαμε και φέτος πάνω από χόρτα, ψάρια και άλλα καλούδια. Το αβγολέμονο είχε επίσης την τιμητική του στο καθημερινό μας τραπέζι. Στις μαρινάτες μου – από αυτές που φιλοξενούν τις αγκινά…
-
Ελπίζω να μη θεωρηθεί πολύ αλαζονική η υπόμνηση πως με το σημερινό σημείωμα ολοκληρώνω την τριλογία που αφιέρωσα φέτος στις τρυφερές αγκινάρες. Μέρος πρώτο: Η βασιλοπούλα με τη ζεστή καρδιά . Μέρος δε…
-
Απροκάλυπτα και διπλά μάλιστα τοπικιστικό το σημερινό σημείωμα. Παντρεύω την αλιάδα (alias σκορδαλιά) της πατρογονικής Κεφαλονιάς με το χλωροπράσινο φιστίκι της Αίγινας, όπου διάλεξα τα τελευταία χρόν…
-
Δεν έχω την υπομονή να περιμένω ως την 25η του μηνός για να φτιάξω τον ταιριαστό με τη διπλή μας γιορτή μπακαλιάρο. Κι από την άλλη μεριά, Καθαρή Δευτέρα που είναι σήμερα, κι ασκούμαι απ’ το πρωί στο …
-
Με ελάχιστες εξαιρέσεις- την αγριοτριανταφυλλιά, βεβαίως, μεταξύ αυτών- τα αγριολούλουδα δεν μυρίζουν. Ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, η λεπτή ευωδιά τους σκορπάει στις βουνοπλαγιές και στους ανοιχτού…
-
Τσουχτερό, είναι η αλήθεια, το βασικό συστατικό του πιάτου μας. Ναι, αλλά και τι σπάνια η ομορφιά και η νοστιμιά του. Το’ χει άλλωστε πει με τη συνήθη παρρησία του ο δάσκαλός μας ο Επίκουρος: “Καλή κα…
-
Το βασίλειό μου (ό,τι έχει περισωθεί τέλος πάντων) για το μυστικό του καλοτηγανισμένου μπαρμπουνιού – τραγανό απ’ έξω, ζουμερό αλλά και καλοψημένο από μέσα.
-
Φρόλα είναι το κανονικό όνομα- από το Ιταλικό frol(l)a- της παιχνιδιάρικης, αφράτης όσο και κριτσανιστής αυτής ζύμης, που υποδέχεται ως γλύκισμα τις πιο ετερόκλητες μαρμελάδες. Καμία Φλώρα στον κόσμο-…
-
Είναι γνωστό το πάθος των Γιαπωνέζων για τις κερασιές. Στις δόξες τους οι Σαμουράι τα άνθη ακριβώς της κερασιάς είχαν ως έμβλημά τους. Ήξεραν έτσι να τιμούν την εκρηκτική όσο και φευγαλέα όμως δύναμη …
-
Ξαναγυρνώ στην αγκινάρα, την αγαπημένη μου βασιλοπούλα του χειμώνα και της πρώιμης άνοιξης. Για δύο κυρίως λόγους. Πρώτον, επειδή καθώς δρασκελάμε τον Φλεβάρη και πλησιάζουμε στην αρχή της άνοιξης- έχ…
-
Συνταγή σήμερα δεν έχει, θα εξηγηθώ αμέσως πιο κάτω. Επιτρέψτε μου όμως προκαταρκτικά να κάνω μιαν έκκληση: Αποκηρύξτε την κοτομάζα. Ξέρω, είναι βολικές οι συσκευασίες, με τα στήθη, μπουτάκια, εντόσθι…
-
Όπως λέμε προς το τέλος της άνοιξης «η εποχή των κερασιών», έτσι και τώρα, μες στο καταχείμωνο, είναι ασφαλώς η εποχή των ξινών.
-
Aπό καιρό τώρα είχα την ιδέα -και δεν την έχω ολότελα εγκαταλείψει- να στήσω ένα φαγάδικο όπου θα προτείνονται σχεδόν αποκλειστικά γαβάθες με μαρινάτες- ζαρζαβατικά εποχής, κυρίως, αλλά και φρούτα της…
-
Τσουκάλι από τον τόπο σου, είπαμε, αλλά τούτο δε σημαίνει βέβαια πως θα στερηθούμε και κάθε είδους ξένες νοστιμιές. Το καπόνι- στειρωμένο κοκοράκι, που η δοκιμασία αυτή τού χαρίζει περισσότερο πάχος κ…
-
Ασφαλώς και δεν έχω σκοπό να υποκαταστήσω εδώ την καλή φίλη Αγλαΐα Κρεμέζη . Τη μητέρα μου, όμως, που αξέχαστες θα μου μείνουν οι τηγανητές πατάτες της, την έλεγαν, βλέπετε, επίσης Αγλαΐα. Δόξα και τ…
-
Ευλογημένο ψάρι. Με τη σπιρτάδα, τη σχεδόν κυνηγητική νοστιμιά του πετρομπάρμπουνου και με τη γλύκα της μικρής ντόπιας γλώσσας. Η χρόνια ρύπανση του Σαρωνικού κινδύνεψε ν’ αφανίσει τον πληθυσμό τους α…
-
Η ροδιά μου, το εξομολογήθηκα ήδη, ταλαιπωρήθηκε πολύ φέτος το καλοκαίρι. Το ίδιο και η κυδωνιά μου και οι μικρές αχλαδιές μου. Με την κυδωνιά δοκιμάζεται σκληρά κάθε χρόνο η ευπιστία και η υπεραισιοδ…
-
Δεν ήταν σπουδαία μαγείρισσα, ενώ σίγουρα ήταν ασυναγώνιστη στη ζαχαροπλαστική. Όμως, οι μπεκάτσες σαλμί που ετοίμαζε η μητέρα μας για το Χριστουγεννιάτικό μας τραπέζι, όταν βρισκόταν βέβαια το τυχερ…
-
Υλικά:
-
Οι ασκήσεις αυτάρκειας του φετινού παρατεταμένου χειμώνα στο μικρό κλειστό περιβόλι μας – και μετά βέβαια στην πάντα δραστήρια γωνιά με τα κατσαρολικά του σπιτιού – είναι δυστυχώς προς το τέλος τους. …
-
Eπετειακό είναι το σημείωμα καθώς η περιπέτεια ξεκίνησε πέρσι το καλοκαίρι περίπου τέτοια εποχή. Καμάρωνα τον ασίκη πρωθυπουργό μας που σεργιανούσε στις μεγαλουπόλεις του κόσμου και σ’ όλα τα δικά μας…
